Fred's Wandelsite
Waarom deze site?

Op deze site geef ik een beschrijving van de wandeltochten die ik zoal heb gelopen. Dit kunnen korte of middellange afstanden zijn maar ook de langere afstanden, zoals Kennedymarsen van 80 km. Ook meerdaagse tochten, die ik heb gelopen worden beschreven. De door mij gelopen korte en middellange afstanden zijn beschreven vanaf 2010 tot half 2016 en de door mij gelopen Kennedymarsen vanaf 1997 tot 2014.

-------------------------------------------------------------- 

Gastenboek:

Eventuele reacties kunt u kwijt in mijn gastenboek.
--------------------------------------------------------------

 Links naar andere leuke en/of nuttige sites:

In verband met de zeer slechte bereikbaarheid van de beheerders-website van dit web-log ben ik genoodzaakt

om de verslagen van mijn latere tochten elders onder te brengen.

 

 

Mijn nieuwe website is

 

 

http://wandelaar.blogse.nl/

 

 

 

Omdat mijn vrouw dit jaar uitgeloot was voor de 4-daagse in Nijmegen, hebben we besloten om de 4-daagse Het Gooi vanuit Laren te lopen en wel voor de maximale afstand van 40 km per dag.

Dag 1: Bosroute

We verlieten Laren in de richting van Baarn. Eerst kwamen we over het terrein De Amerpoort, een werkgemeenschap voor mensen met een verstandelijke beperking. Hierna liepen de 40 km-wandelaars via het park van Kasteel Groeneveld, dat is gebouwd in 1710, naar de Hoeve Ravenstein. Hier bevindt zich een boerderijwinkel. De route ging verder door de bossen van boswachterij De Vuursche, gelegen tussen Hilversum en Baarn, langs de kruisvijver naar het theehuis ’t Hooge Erf, waar we een kop koffie namen en even van het toilet gebruik maakten. De route liep langs de camping De Zeven Linden naar De Stulp, een heidegebied met vennen aan de noordelijke uitlopers van de Utrechtse Heuvelrug. Na nog een lus van 10 km via het natuurgebied Op Hees (Soest) kwam de 40 km weer samen met de 30 km om de weg te vervolgen langs de hekken van Kasteel Drakensteyn naar de Lage Vuursche. Vanaf hier ging de route verder over de Kloosterlaan door het Eyckensteinse Bos en langs de golfvelden van Hilversum. Vanaf hier ging het samen meet ook de 20 km via de Pannekoekvijver naar het Laarder Wasmeer. Als laatste nog een stukje Zuiderheide waarna we via de Laarder Engh met zicht op de Sint-Jansbasiliek weer terug kwamen bij de start.

Een mooie eerste dag met veel onverhard en veel bos.

Dag 2: Polderroute

Omdat wij zelf in een polderlandschap wonen, verwachtten wij vooraf niet echt veel van deze dag. Het begon al slecht met een wolkbreuk die boven onze hoofden losbarstte. We hebben dus maar besloten om vandaag met de auto naar de start te gaan. We reden tot over de assen in het water op een gegeven moment.  Bij de start bleek dat de starttent en de directe omgeving volledig onder water waren gelopen. Bij de start was het dus al heel erg moeilijk om niet direct al kletsnatte voeten te krijgen. Gelukkig werd het, toen wij gingen lopen, droog.

Eerst liepen we via kletsnatte modderpaadjes via de Postiljonheide, het Slingerpaadje, het Golfterrein van de Goyer Golflub, een kwekerij en een speciaal voor deze tocht opengesteld weiland van Valkengoed naar de Wakkerendijk. vanaf hier liep de 40 km richting de Eemnesserpolder, en niet alleen in de richting van, maar er dwars doorheen, via onverharde paden en grasdijken in dit gebied van de Eem en de Vaart. Dit was wel heel zwaar lopen maar wel heel erg mooi. Hierna kwamen de afstanden weer samen in Eemnes, een dorp met een aantal terrasjes

Hierna liepen de 30 km en de 40 km wandelaars nog over een deel van de onverharde Zomerdijk met uitzicht over de waaien (door dijkdoorbraken ontstane gaten) en verlieten de polder over een mooi aangelegd fietspad. Hierna liepen we ng over de Goyergracht Noord, de provinciegrens Noord Holland en Utrecht. Via Blaricum liepen alle afstanden weer gezamenlijk naar De Woensberg. Hierna liepen we via het nieuwe ecoduct Laarderhoogt en via de hei en enige villawijken terug naar de start.

Achteraf moeten wij bekennen dat deze dag fantastisch mooi was. Wel hadden we drijfnatte schoenen en voeten door de blubber en het natte gras en de vele plassen op de onverharde paden, die al in het begin van deze dag voor ongemakken zorgden.

Dag 3: Buitenplaatsenroute

Vandaag begon de dag met beter weer dan gisteren. Via de Westerheide liepen we naar de natuurbrug Zanderij Crailoo, met een lengte van 800 meter het langste ecoduct ter wereld. Daarna door het Spanderswoud naar de ’s Gravelandse Buitenplaatsen. Achetereenvolgens liepen we over de landgoederen Batam, met een extra lus voor de 40 km, Schep en Burgh met een landschapstuin en een ijskelder, Boekesteyn. Hierna liep de 40 km route een uitstapje naar Ankeveen, waarna we weer op Spanderswoud kwamen met daarna het landgoed Hilverbeek.  Na boerderij Stofbergen liepen we via het landgoed Schoonoord naar Jagtlust, wat een van de kleinere buitenplaatsen in “s Graveland is. Dan kwamen we nog in Gooilust waarna we definitief de ’s-Gravelandse buitenplaatsen verlieten. Via het Corversbos ebn het Spanderswoud liepen we via de Westerheide en de Engh weer terug naar Laren.

Dag 4: Gooimeerroute

Door de Engh, langs de enige molen van het Gooi die nog op de oorspronkelijke plek staat, liepen we langs de hertenkamp en het Singermuseum naar het landgoed Larenberg.  Hierna vervolgden we onze weg over de Blaricummerheide en via de nieuwe natuurbrug Laarderhoogt naar de Bussummerheide. Door Bussum-Zuid liepen we naar het nieuw ontwikkelde natuurgebied Gijzenveen  en vandaar naar het Naardermeer, o.a. over een smal plankepad (2 planken breed) over een zeer moerassig gebied). Via enige omzwervingen liepen we via de landgoederen Oud Bussum en De Beek naar de vestigstad Naarden. Na Naarden liepen we over de Oostdijk het Gooimeer. Over de Eukenberg bereikten we enkele historische Kalkovens en de haven van Huizen. Via het oude dorp Huizen voerde de route langs de Tafelberg weer terug naar Laren, waar we via het centrum met de “De Coeswaerde”, de Brink, de Basiliek en langs vele terrasjes weer terug gingen naar de start.

 Conclusie over deze 4 dagen: prachtige routes, veel onverhard, waardoor het wel zwaar was, erg goed georganiseerd en gepijld. Zeker voor herhaling vatbaar.

Ook van deze tocht heb ik geen verslag kunnen maken.

Vanwege tijdgebrek is van deze 35 km resp. 40 km lange tocht geen verslag gemaakt.

routeomloop

De Krimpenerwaard is een gebied dat wordt omsloten door de Hollandse IJssel, de Lek en de Vlist.  'Krimp' betekent rivierbocht, en een 'waard' is een geheel door rivieren omgeven stuk land.  Er zijn meerdere polders in het gebied. Ten oosten ligt de Lopikerwaard, ten westen de Zuidplaspolder.  De Krimpenerwaard wordt voor het eerst in documenten vermeld in 944. Dorpen en steden in de Krimpenerwaard zijn Krimpen aan den IJssel, Schoonhoven, Bergambacht, Stolwijk,  Ammerstol, Haastrecht, Berkenwoude, Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek, Vlist, Gouderak en Ouderkerk aan den IJssel.  Tijdens onze Omloop van 55 km door deze polder bezoeken wij 9 van de 12 dorpskernen en uiteraard  Gouda als start- en finish punt.  In alle kernen is een controlepost en ontvangt u een stempel met de naam van het dorp op uw stempelkaart.

 

De weersverwachting was goed, dus zijn we (mijn vrouw en ik) naar Breda gereden voor de Pinksterdagtocht. Deze tocht is de derde dag van de Pinkster-3-daagse en wij kozen voor de langste afstand van de dag van 30 km. De tocht liep over autoluwe wegen en onverharde paden door o.a. het Mastbos, de Vloeiweide (met een oorlogsmonument) en door de Krabbebossen. De plaatsen waar we langs kwamen waren o.a. Effen en Rijsbergen. Het geheel vormde een afwisselend traject over gevarieerd terrein. Samen met een prima bepijling, routebeschrijving (die eigenlijk niet nodig was) en het goede weer was het weer een zeer leuke dag. Ik had bovendien geen last meer van de inspanningen van vorige week tijdens de Kennedymars Hilversum.

Na de gezamenlijke start, welke iets eerder plaatsvond dan 22:00 uur voerde de route dwars door het centrum van Hilversum.De route via Bussum naar Naarden liep nog even door stedelijk gebied. De aankomst bij de vestingstad Naarden bood een prachtig gezicht op de verlichte wallen van de vestingstad. Ook de passage door de vesting, over de Marktstraat langs de grote kerk en het verlichte stadhuis, is vooral in de nacht heel speciaal. De 1e rust is op een stil stukje net buiten Naarden, waarna we het Naarderbos in gingen voor de doorsteek naar Muiderberg. Dit Naarderbos was vroeger erg donker, maar tegenwoordig zijn de paden geasfalteerd en met lantaarns verlicht. Ook rukt de bebouwing (met zo te zien de wat duurdere woningen) op. Rechts had je hier wel een mooi uitzicht op het Gooimeer. Vanaf Muiderberg met ook nog een stuk langs het Gooimeer liepen we door  de Noordpolder naar Muiden, vergezeld door het geluid van kikkers, die weer volop aanwezig waren. Maar ook krekels waren te horen. In de verte zagen we het verlichte kasteel het Muiderslot. In Muiden was de 2e verzorgingspost. Hier nam ik, tegen mijn gewoonte in, al een 15 minuten pauze. Ik had namelijk nu al, na zo’n 20 km, pijn in mijn rug en een branderig gevoel in mijn voeten. Na Muiden konden we het Muiderslot vanaf de andere kant zien, waarna we via een nieuw fietspad langs het IJ-Meer liepen richting de nieuwe wijk IJburg in Amsterdam. Van daaruit ging het over de toch wel wat  bijzondere Nesciobrug om in Diemen te komen voor de eerste binnenrust. Hier was de tas beschikbaar en heb ik een wat langere rust genomen. Het liep nog steeds helemaal niet lekker, met pijn in mijn rug en branderige voeten. Maar na een kop soep en het wisselen van een schoon shirt had ik toch weer moed voor het vervolg.

Na Diemen liepen we over het fietspad van de Provinciale weg langs de Rivier de Gaasp naar Driemond. Ondertussen was het licht geworden en liepen we over een heel mooi stuk van de route, langs de rivier het Gein. Hierna staken we het riviertje over en liepen we over de Velterslaan tussen het bloeiende fluitenkruid naar het Amsterdam-Rijnkanaal, waar de 3e wagenrust in een schuur van een boerderij was ingericht. Hierna volgde een zwaar stuk van bijna 5 km langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Op dit kanaal was het nog drukker met passerende binnenvaartschepen dan anders, dus dat zorgde wel voor enige afleiding. Na de oversteek via de brug liepen we naar Vreeland, met de Van Leerbrug over de rivier de Vecht. Volgens de website van de SV De Lat is dit misschien wel het mooiste stukje van Nederland met het uitzicht op de brug met het kerkje op de achtergrond. Vanaf Vreeland werd twee maal de Vecht overgestoken, op weg naar Loenen, ook al een historische plaatsje aan de rivier de Vecht. Langs de molen 'de Hoop' en over de prachtige Dorpsstraat kwamen we bij de tweede binnenrust, waar we weer de beschikking hadden over onze tas. Hier had ik het toch wel erg zwaar. Ik was misselijk en mijn voeten gingen steeds meer branden. Die misselijkheid was waarschijnlijk het gevolg van te weinig koffie, dus ik heb daar gelijk een koffie en een cola besteld, zodat ik in ieder geval mijn cafeïne-gehalte weer een beetje op peil wist te brengen. Ook heb ik weer mijn shirt gewisseld voor een schone, want ik had toch wel weer erg veel getranspireerd. Verder heb ik hier 45 minuten lekker onderuit gehangen achterin het café, waar het lekker rustig was met de voeten op een stoel. Nadat ik door de koffie, cola, rust weer enigszins bijgekomen was ben ik weer vertrokken om via een pad direct langs de Vecht naar Nieuwersluis te lopen, een plaatsje dat bij ex-militairen misschien een vieze smaak in de mond achter laat. Daar was in de Koning Willem III-kazerne een militaire gevangenis, waar vroeger tijdens de militaire dienstplicht behoorlijk mee werd gedreigd. Bij deze kazerne staken we de rivier over en liepen we ons te vergapen aan allerlei heel dure en grote huizen die er langs de Vecht gebouwd zijn. Dan denk je wel eens van “We komen thuis wel heel wat tekort” of “Wat hebben wij toch verkeerd gedaan?”. Maar ja, het is de vraag wie er gelukkiger is. In Breukelen verlieten we de rivier en liepen we naar de 5e Loosdrechtse plas, waar de volgende verzorgingspost in een tuin van een boerderij was geplaatst. Tussen de plassen en het ongerepte veengebied bereikten we Tienhoven. Daar vandaan ging het langs de Tienhovense plassen langs molen 'De Trouwe Wachter'. De route liep verder langs het Tienhovense kanaal en langs prachtige trilvenen. Vroeger liepen we hier over een onverhard slecht pad dwars door het weiland, maar nu is dit al een paar jaar een mooi fietspad en zijn er nieuwe plassen ontstaan. Hierna kwamen we bij nog een verzorgingspost, waarna we door bos, waar de bepijling niet helemaal duidelijk was, en over de hei terugliepen naar Hilversum. Weer een geslaagde Kennedymars (mijn 28ste). Ik heb er wel een uur langer over gedaan dan andere keren, maar ik had nog niet de bezemwagen op mijn hielen ƒº. Deze Kennedymars was weer goed georganiseerd en de twee jaar geleden aangepast route is prima. Verzorging is goed, alleen was er vaak geen koffie (meer) op de wagenrusten. Dat was jammer. Wel was er thee en limonades. Dorst hoefde je dus niet te hebben.

Samen met mijn vrouw en dochter ga ik op stap in Dordrecht voor de Bevrijdingstocht. We wandelen door de historische binnenstad waar delen van de route ook zijn gelopen door onze Koning en Koningin tijdens Koningsdag 2015. De hele dag blijven we in Dordrecht en lopen we door parken, woonwijken en het buitengebied. We gaan al vroeg op pad om op tijd in Dordrecht te zijn. We willen gelijk om 08:30 uur starten voor deze bevrijdingstocht van 25 kilometer. De start is in een voetbalkantine. Startprocedure verliep soepel, dus al vrij snel konden we op pad.

Historische binnenstad van Dordrecht, het leukste deel van de tocht Door het Wantijpark liepen we naar de binnenstad van Dordrecht. Het is de oudste stad van Holland en we komen langs monumenten, mooi gerestaureerde pakhuizen en grote koopmanshuizen uit een rijk verleden. Dordrecht heeft geen grachten maar havens die met elkaar verbonden zijn door sierlijke bruggetjes. Bij de Groothoofdspoort heb je een fantastisch uitzicht over het drierivierenkruispunt van de Oude Maas, Noord en de Beneden Merwede. Onder de Catharijnepoort door wandelen we over de Hooikade en Mazelaarstraat naar de Grote Kerk. Over de Pottenkade (hier verkochten vroeger de pottenbakkers hun waren) gaan we verder naar het Stadhuis. Hier bewaken grote leeuwen het gebouw. We verlaten het centrum en komen in Park Merwesteijn. Hier staat Oorlogs- en bevrijdingsmonument 'De Levensboom' uit 1952. In het park liepen we langs een hertenkamp. Over de lange Krommedijk komen we in het Dubbelmondepark, waarna we de rust bereikten na bijna 10 km. Wandelen. 

De rustpost De rustplaats ligt centraal op de route van vandaag en we zullen hier 2x komen (en de 35 km zelfs 3 x). Dat is goed geregeld door de organisatie. Het is gewoon bij mensen thuis, die hun huis en toilet beschikbaar stellen. Vanwege de drukte besloten wij hier geen gebruik van te maken. 

Hierna liepen we bijna verkeerd. Niet echt duidelijk aangegeven was dat we dezelfde straat een klein stukje terug moesten lopen (hadden we maar de routebeschrijving moeten lezen!!). Gelukkig hebben we hier niet te veel verkeerd gelopen en al snel waren we weer op de goede weg via het Dubbelmondepad naar de Oudendijk. Hierna liepen we ook nog door een aantal woonwijken, maar ook “het groen” werd niet overgeslagen. Ergens onderweg kwamen we langs een manege, waar de uitbater een bord buiten had gezet, waarin wandelaars uitgenodigd werden koffie te komen drinken. Dit was een goed initiatief, want de koffie was lekker en goedkoop en uiterst enthousiast bereid. Na de tweede passage van de ‘officiële” rust, waar het nog steeds erg druk was, was het nog ongeveer 6 kilometer lopen om weer bij het startpunt uit te komen tussen enkele sportvelden door. Hiervandaan is het nog ongeveer 6km. Tot de finish. Het laatste stuk ging via landgoed Dordwijk, het Leerpark en diverse sportparken naar de finish. We mogen weer 25 hele kilometers bijschrijven in ons wandelboekje. We vonden alle drie de binnenstad en de haven het leukste gedeelte van de tocht

Ik ging dit jaar op herhaling in Delft bij de Voorjaarstocht van de Speeltuinvereniging Bomenwijk, nadat ik daar ook vorig jaar al had gelopen. In tegenstelling tot vorig jaar liep de route gelijk al een stuk door de Delftse Hout, een bosrijk gebied, dat vlak achter de start lag. Dit begin beloofde veel goeds. Echter over het geheel genomen liep de route toch wel erg veel door de bebouwde kom. Zeker het vrij lange stuk door een nieuwbouwwijk, dat, wat afstand betreft, in de plaats was gekomen van het stuk langs de Vliet van vorig jaar, was toch wel een tegenvaller. Gelukkig zat het stuk door het oude centrum van Delft, met het vermoedelijke straatje van Vermeer en het Prinsenhof. er nog wel in, wat het uiteindelijk toch wel nog een beetje leuk maakte. Het weer hield zich goed. We hadden slechts één bui, die precies viel toen we in een cafeetje koffie zaten te drinken. Al met al, ondanks het lopen door die nieuwbouwwijk, best aardig gelopen, samen met mijn vrouw en dochter. 

De weersverwachtingen waren goed voor vandaag, dus gingen we maar weer eens aan de wandel. Dit maal reden we naar Etten-Leur voor de 40 km route van de 27e Adriaan van Bergenwandeltocht.  Deze tocht is vernoemd naar een kapitein, die in 1590 een turfschip, met onder de turf 75 soldaten verborgen, naar Breda voer en welke soldaten het kasteel in Breda veroverden op de Spanjaarden. Het haventje, waardoor deze schipper voer, kwamen we ook langs. Onderweg naar de start vielen er een paar regendruppels, maar toen we uit de auto stapten om naar het startbureau  te gaan, was het al weer droog. De start was vanuit een andere locatie dan 3 jaar terug toen we die tocht ook liepen. Het inschrijven verliep vlot en al snel konden we dus op stap.

Direct na de start liepen we langs de bovengenoemde haven. Na de bebouwde kom van Etten-Leur liepen we veel door bossen (het Liesbos) en door landgoederen (Schuitvaart). Veel bos en veel weidegebieden. Regelmatig liepen we ook onverhard. Dus voor ons het ideale landschap om doorheen te lopen.

De bepijling en de routebeschrijving waren prima in orde.

Ook het weer werkte mee. De hele wandeling bleef het droog en er werd toch vrij vaak de zon waargenomen. De temperatuur was ook heel goed. Dus wij hebben een prima tocht gehad, welke zeker voor herhaling vatbaar is.

Tot vorig jaar startte de RET-wandeltocht vanuit de RET-remise aan de Kleiweg in Rotterdam. Wegens werkzaamheden daar was de start nu vanuit de RET-remise Sluisjesdijk. Omdat we vroeg waren, konden we de auto direct voor de ingang parkeren.  

Samen met mijn vrouw heb ik mij ingeschreven voor onze eerste 40 km-tocht van dit jaar, na al eerder tochten van 20, 25, 30 en 35 km gelopen te hebben. De inschrijving verliep snel en we konden al vòòr de officiële starttijd vertrekken.

Direct al liepen we naar de Maastunnel via welke we naar de andere kant van de Maas liepen. Een aparte belevenis. Als kind zijnde was ik daar voor het laatst geweest. Hierna liepen we naar Delfshaven, altijd een leuke wijk om doorheen te lopen. Lijkt meer op een oud dorp dan op een grote stad. Hierna liepen we verder door Rotterdam naar de diergaarde Blijdorp, waarna we bij het Centraal Station uitkwamen. Na dit station liepen we naar Kralingen, waar we het Kralingsebos ingingen. Hier werd de bepijling wat lastig te volgen omdat er nog de pijlen stonden van de winterserie van de RWV, die hetzelfde soort pijlen gebruikte. Maar na af en toe wat verkeerd lopen, wisten we toch de juiste weg door dit bos en langs de Kralingse Plas te vinden.

Tenslotte kwamen we uit op de Maasboulevard langs het voormalig zwemparadijs Tropicana, dat er nu niet meer uitziet van buiten. 

Via de Willemsbrug, vanwaar we uitzicht hadden op de Erasmusbrug, staken we de Maas weer over om in het havengebied te komen. Net zoals de Maasboulevard is dit havengebied heel leuk om door heen te lopen. We liepen onder andere langs het Joods Kindermonument.

Langs het hotel New York liepen we de Rijnhavenbrug, met als bijnaam De Hoerenloper, over, welke ons, net zoals het gehele havengebied waar we doorheen liepen, ook al bekend was van de Wereldhaventocht, naar Katendrecht. In deze wijk liepen we langs het ss Rotterdam, dat tegenwoordig als hotel in gebruik is.

Hierna liepen we verder en kwamen terecht in het Zuiderpark, toch weer een beetje groen in de route. We waren er wel aan toe! Hierna liep de route nog even in de omgeving van Zuidplein om op het Pendrechtsepad uit te komen. Hierna was het niet ver meer tot aan de finish, waar we onze wandelboekjes lieten afstempelen en een beloning in de vorm van een mooi tegeltje in ontvangst namen.

 Al met al is deze nieuwe route soms wel gezellig lopen (havengebied en wat winkelstraten), maar er zit wel heel erg weinig groen in en af en toe toch wel heel erg saaie straten. Maar er zitten toch wel voldoende leuke dingen tussen om het nog wel een beetje de moeite waard te maken.

Het was mijn "jubileumtocht" daar in Maassluis. Voor de 25e keer liep ik daar een midweektocht (ze houden het goed bij daar).

Vandaag was het route 17, die liep via de Weverskade, door een stukje centrum  en haven van Maassluis om uiteindelijk bij de Nieuwe Waterweg uit te  komen. Het haventje van Maassluis is altijd wel leuk lopen. Maar het  stuk langs de Waterweg viel wat tegen. Niet vanwege de omgeving, want  het is altijd wel aardig lopen daar, maar vooral vanwege de zeer harde  wind die er stond, alhoewel ik deze gelukkig wel in mijn rug had.

Maar goed, ik heb er weer 15 km op zitten.

kunstwerk 

Vandaag ging ik samen met vrouw en dochter naar het Langepad in het Kralingsebos in Rotterdam, waar de start is  van deze wandeling. Het aanmelden verliep weer vlot en we konden dus  snel vertrekken.
De weersverwachting voor vandaag was niet al te best maar het eerste  stuk was het nog droog en er stond amper wind. Prima weer dus om een  stukje te lopen. Al vanaf het begin liepen we vrij snel door, ook mijn  dochter, die toch al een hele tijd niet meer had gelopen. Eerst een  flink stuk door het Kralingse bos richting Prinsenland.
Op de route passeerden we een vierkant kunstwerk gemaakt door Frans de Wit. Het heet “Vierkant eiland in de plas” en het is een kunstwerk in een  waterpartij in het Prinsenpark. In het midden van een betonnen  constructie bevindt zich een vierkant en daarbovenop een cirkel. We  lopen er langs via twee bruggen.
Slechts heel af en toe vielen er wat spetters maar echt nat weren wij  er niet van. Via een tunnel onder de rijksweg door komen we weer in het  Kralingse bos, waarna we nog een paar kilometer via bospaadjes moesten  lopen waarna we al snel weer bij de finish waren. We melden ons af en  kan ik mijn boekje af laten stempelen.

 Het was weer een prima wandeling van de RWV.

eiland in de plas

Mijn dames 




Er waren niet veel georganiseerde tochten dit weekend in de regio. Daarom moest ik naar Dordrecht gaan.

De auto kon ik niet meer parkeren op de bij het sportcomplex gelegen  parkeerplaats, dus deze moest ik in de wijk neerzetten. Gelukkig was dit niet zo ver weg.

Ook in het startbureau was het een drukte van belang zodat de  inschrijftafel wat moeilijk te vinden was. De routebeschrijvingen werden pas om 9 uur precies uitgedeeld. Dit leek allemaal wel wat rommelig te  verlopen, maar op de een of andere manier ging het toch wel snel.

Vanuit de start liepen we door een aantal van de parken dat Dordrecht rijk is, zoals het Dubbelmondepark, het Stadspark, het Wiewijkpark, het  Rustenbrugpark en het Sterrenburgpark. Daarna liepen we het  rivierenlandschap in over en onderlangs veel dijken. Sommigen waren wel  heel erg lang, zoals bijvoorbeeld de Schenkeldijk en de Oude Veerweg,  maar ook de nog langere Nieuwe Merwededijk mocht er wat lengte betreft  wel wezen. Gelukkig viel het verder wel mee met die lange wegen, dus erg vervelend werd het nooit.

De vereniging had een eigen rust georganiseerd, waar de 35 km-wandelaars  twee keer langskwamen. Bij de start hadden we een muntje gekregen voor  een broodje zuurkool met worst. Bj de tweede passage verzilverden wij  deze munt. En ik moet zeggen, het smaakte prima.

Opmerkelijk overigens was het dat er bij deze rustplaats een toilet (chemisch) was  neergezet, een luxe die je niet bij zo heel veel verenigingen ziet.

Na afloop van deze tocht waren we best tevreden, ondanks de af en toe wat  langere wegen in de route. Het weer heeft ook meegewerkt. Het was droog  en zonnig. Wel stond er een frisse wind.

Nu volgende week, bij niet al te slecht weer, de laatste  RWV-winterserietocht van 15 km waarna we weer een week later onze eerste 40 km tocht van dit jaar zullen doen.

route den haag 2015

Vooraf was ik van plan om gisteren in Ugchelen de Zwientjestocht te lopen, maar het weer was zodanig dat ik mijn zaterdagse wandeling maar heb uitgesteld tot de zondag, waarvoor de verwachtingen beter waren. Omdat door de overvloedige regenval van de zaterdag de wandelpaden bij de Zwientjestocht waarschijnlijk wel heel erg blubberig zouden zijn, heb ik maar gekozen voor de 30 kilometer versie van de Kijk-Hoek-Duinentocht in Den Haag. De start hiervan was ook veel dichter bij mijn huis.

Het startbureau was goed te vinden en er was ruim voldoende parkeergelegenheid vlakbij. Na het inschrijven en het aanzetten van kanonnen Ter Heidemijn GPS (niet echt nodig eigenlijk, maar ik heb dat ding toch. Weet ik in ieder geval altijd hoeveel ik al heb gelopen) ben ik gestart. Na het park Madestein liepen we langs de provinciale weg (niet erg druk gelukkig) naar Ter Heide, waar we langs de kanonnen van Ter Heide, de duinen in liepen. Het fietspad in de duinen volgden we tot bijna in Hoek van Holland. Het liep daar best lekker met constant uitzicht over zee en een frisse tegenwind. Opvallend was dat er maar heel weinig vegetatie was in de duinen daar. Zelfs de in de duinen altijd aanwezige brem zag je niet veel.

Vanuit Hoek van Holland ging de route door tuinbouwgebied met heel veel kassen en een in werking zijnde molen, welke ik maar weer eens op de foto heb gezet,  naar ’s Gravenzande. Op een bankje aan de oevere van een grote waterplas heb ik even op een bank gezeten om mijn brood op te eten. het werd echter al snel te koud, zodat ik maar snel weer verder ging. Na deze waterplas liepen we naar Monster. In Monster liep de route langs een erg drukke verkeersweg. Dit was eigenlijk het enige stuk van deze tocht dat niet zo prettig was.

Gelukkig liepen we hierna weer de duinen in, richting Kijkduin. Je zou hier ook 1 ½ km over het strand kunnen lopen, maar omdat ik daar eigenlijk een hekel aan heb (te groot risico op zand in mijn schoenen), heb ik gekozen voor de route door de duinen. Opvallend was dat er, gescheiden door een hek, een groot losloopgebied voor honden langs dat fietspad liep. Een ideale situatie, watertoren duinenomdat ook de niet-honden-liefhebbers dan geen last hebben van die dieren. Wel hadden we veel last van wielrenners die de duinen af en toe als “hun” territorium beschouwden, alsof ze op een wielerbaan aan het racen waren. Altijd wel enigszins asociaal, alhoewel sommige wandelaars ook wel eens wat minder breed uit mogen lopen, moet ik toegeven. Ook in dit deel van de duinen waren grote gebieden zonder enige plantengroei.

Na dit duingebied liepen we nog door het landgoed Ockenburg langs het mooie landhuis daar en het Chalet Ockenburg, welke laatste wel zijn beste tijd heeft gehad, zo te zien. Hierna bereikte ik al gauw weer de finish, waar ik met een zeer tevreden gevoel een stempel in mijn wandelboekje haalde voor het uitlopen van deze 30 kilometer. Ook vond ik het wel weer eens leuk om door de duinen langs de zee te lopen. Dat was alweer een hele tijd geleden.

Gelukkig had ik geen last meer van enig conditietekort na mijn langdurige griepperiode met longontsteking. Dus de volgende keer kan ik de afstand wel weer opvoeren naar bijv. 35 km. waarna 1 of 2 weken later de 40 km weer aan de beurt is. Hiermee zit ik dan weer op het juiste schema. 

Het weer was goed. Veel zon maar wel een frisse stevige wind en een temperatuur van ongeveer 7 graden. 

 

   

Na de 15 km ook nog de 5 km gelopen. Best aardig gelopen door de "standaard-omgeving" daar.

Voor de 2e keer in Rotterdam een tocht uit de winterserie van de RWV gedaan. We deden de 15 km. Ditmaal was het een rondje Kralingse Plas inclusief het daarbij liggende Kralingsebos. Na eerst een stuk langs de plas gelopen te hebben, waar het met wandelaars al aardig druk was, liepen we daarna een stuk door de wijk Kralingen. Ook kwamen we daarbij langs het voetbalstadion van Excelsior. Na dit stuk kwamen we terecht in het Kralingsebos, waar we een hele tijd doorheen liepen. Best een mooi stuk eigenlijk. Hierna kwamen we weer langs de Kralingse Plas te lopen, waarna we weer snel terug bij het startbureau waren. Het was een best mooie route met veel water en veel bos. Het weer was goed op een heel klein buitje na. Wel voelde het door de wind wat frisjes aan.

Vandaag weer naar Den Haag gegaan voor een wandelroute.

Het was de Westduin Parkentocht. Dit maal liep ik alleen, omdat mijn vrouw andere dingen te doen had.

De route van deze tocht volgde in grote lijnen het eerste deel van de Pannenkoekentocht in januari van dezelfde vereniging. Hij liep via het landgoed Ockenburgh en de Puinduinen naar de boulevard van Kijkduin, van waar de duinen ingelopen werd. In Scheveningen ging het nu echter wel de haven langs. Een sterke verbetering dus. De terugweg liep eerst langs de drukke Westduinweg waarna we de bosjes van Poot inliepen. Dit park ligt tegen de duinen aan en lijkt qua landschap ook wel daarop. Best mooi dus. Na een ruzie met een hondeneigenaresse, die vond dat iemand die er niet van houdt dat haar loslopende honden tegen hem opspringen, niet moest gaan wandelen (…..) liepen we de bosjes weer uit om na enige tijd in het Westduinpark en daarna in het park Meer en Bos uit te komen. Zo kwamen we weer in de buurt van het startbureau, waar ik mij met een zeer tevreden gevoel afmelde. Zeker ook, omdat het weer zich weer van de goede kant liet zien. Het was wel bewolkt maar het bleef droog.

Voor de 4e keer ben ik, dit maal in gezelschap van mijn vrouw, naar Rhoon gegaan  voor de Griendentocht, welke al enige jaren door de RWV daar wordt  georganiseerd. We schreven ons in voor de 30 km. Alles verliep vlot en  we moesten nog even wachten op de routebeschrijvingen, omdat we wat te  vroeg waren.

Na ontvangst van deze beschrijving liepen we al snel oud-Rhoon in langs  het kasteel. Dit is een mooi oud wit kasteeltje, dat nu als restaurant  in gebruik is. Na dit kasteel liepen we links  af het bos-/parkachtige  gebied in dat grenst aan dit kasteel. Hierna liepen we een deel door de  bebouwde kom om via een onverhard pad uit te komen in het bosgebied, dat is aangelegd langs de A15. Opvallend was dat we van deze weg totaal  geen hinder ondervinden. De geluidswal hier fungeert typisch goed. Via  hier liepen we over meerdere veeroosters en over een lang fietspad naar  Hoogvliet. Hier was, voorbij de brug, de eerste verzorgingspost van de  RWV zelf. Onderweg naar Hoogvliet was nog een omleiding (vandaar het  lange fietspad) vanwege wateroverlast op de oorspronkelijk geplande  route. Nu liepen we onder meer via een lang vlonderpad en een dijk een  heel stuk langs de Oude Maas, waarna we de rust bij de plaatselijke  handbalvereniging oversloegen.  Weer volgden we de Oude Maas naar  Poortugaal, waar we alweer een rust bij een sportvereniging oversloegen. Na een stukje Poortugaal liepen we weer langs de Oude Maas. Nu kwamen  we echter uit op een grasland langs de Maas. Door een paar klaphekjes  volgden we, tussen schapen door, dit grasland, met heel natr drassig  gras en af en toe heel erg blubberig. Kortom, een heel leuk stuk. Hierna kwamen we in de grienden, waar deze tocht naar genoemd is. Gelukkig  waren de paden hier goed begaanbaar, dit in tegenstelling tot vroeger,  toen het meer schaatsen dan lopen was. Het tweede deel van de grienden  was niet meer in de route opgenomen. Hier waren de paden, zo te zien,  niet meer begaanbaar. Na nog wat dijken en graspaden kwamen we  uiteindelijk weer in Rhoon uit, waar we nog de lange Rijsdijk een heel  eind moesten volgen. Na een hertenkamp, waarvan alle dieren beschutting  hadden gezocht tegen de inmiddels vallende regen hadden gezocht, staken  we via een viaduct de metrolijn over om weer bij de finish uit te komen.

Al met al een heel mooie route, welke maar voor een klein deel moest  worden aangepast vanwege de overvloedig gevallen regen van de laatste  tijd. Ook vandaag was het niet droog gebleven, alhoewel het beter was  dan gisteren.

Vandaag organiseerde RS80 weer een 25 km-tocht. Uit het verleden weet ik, dat  de tochten van deze vereniging vaak garant staan voor mooie tochten.  Omdat Yvonne geen tijd had vandaag, ben ik alleen gaan lopen. Was wel  weer even wennen.

Vanuit Zevenhoven, een dorp binnen de gemeente Nieuwkoop, liepen we de polder  in via een vrij lange en rechte weg van ongeveer 2 ½ kilometer naar  Nieuwkoop zelf. Vanaf hier werd het landschap mooier en duidelijk herkenbaar als een plassengebied, zoals je bijv. ook bij Reeuwijk  tegenkomt. Vanaf hier kwamen we dus te lopen langs de Nieuwkoopse  Plassen. We volgden een mooi gelegen smal fietspad dat tussen twee  plassen doorliep. Dit fietspad werd net gerenoveerd, waardoor het er erg blubberig en zanderig was. Dit fietspad kwam uit bij een watertoren,  welke in de volksmond “het potlood” wordt genoemd.

We kwamen in het dorp Meije en liepen verder langs het water om in de  Woerdense Verlaat uit te komen. Hierna kwamen we bij de Westveense  molen, welke waarschijnlijk uit het jaar 1676 stamt, waarna we langs het water verder liepen. Hier was een omleiding aangegeven, omdat het  trekpontje, dat in de route was opgenomen, niet gebruikt kon worden door ijs. Via een groen parkachtig gebied liepen we naar de ventweg van de  Uitweg. Hierna kwamen we nogmaals tussen de Nieuwkoopse Plassen te lopen waarna we via een op een hoger gelegen dijk gelegen fietspad  terugliepen naar Zevenhoven.

Nadat ik mijn wandelboekje heb laten stempelen kon ik weer mijn auto opzoeken, die ik elders in het dorp had geparkeerd.

Al met al een mooie tocht met alleen in het begin een wat lange rechte  wegen. Zeker het deel wat langs en tussen de plassen liep was heel erg  mooi. Zeker de moeite waard deze tocht. Ook het weer liet zich het  grootste deel van de dag van zijn goede kant zien. Pas tegen het einde  werd het wat bewolkt en werd de wind wat kouder. Omdat ik toen net op  die verhoogde dijk liep, voelde dat wel wat koud aan. Maar ja, het is  winter tenslotte, dus je hoort mij niet klagen.

Omdat de start niet al te ver van huis was, was ik ook weer lekker tijdig thuis.

 

Het was zulk prachtig weer, dat we niet de verleiding konden weerstaan om  weer een stukje te gaan wandelen. Gelet op de afstand van huis, hadden  we de keuze tussen de Midwintertocht in De Lier en de  Wateringseveldtocht in Den Haag. Van deze tochten was de start even ver  van ons huis af. De Lier hadden wij beiden al eens gelopen en in Den  Haag mijn vrouw nog niet. Dat was de hoofdreden om voor Den Haag te  kiezen. Ook was de deelnameprijs in De Lier twee maal zo hoog als in Den Haag.

Vanuit de start liepen we eerst door het park Madestein en daarna door het park De Uithof.  Het liep dus de andere kant uit dan de vorige tocht van 2 weken geleden in Den Haag, toen we richting Scheveningen gingen. Na de Uithof liepen  we een rondje door de Haagse wijk Wateringseveld. Opvallend in deze wijk was de grote variatie in huizenbouw. Na deze wijk, waar de tocht naar  was vernoemd, liepen we het Westland in naar Kwintsheul en Poeldijk,  waar we bij de sportvereniging Verburgh wat dronken. Ik een koffie en  Yvonne een warme chocolademelk.

Hierna waren er nog zo'n 11 kilometer te gaan. Vanaf hier liepen we naar het woongebied Polanen in Monster (In de wijk Polanen wonen mensen met en zonder verstandelijke beperking  samen in één wijk. 150 Mensen met een verstandelijke beperking hebben er nu een mooi huis. De cliënten hebben ieder een eigen zit-/slaapkamer  met sanitaire voorzieningen. Elke kamer komt uit op een ruime  gemeenschappelijke woonruimte met keuken. Bovendien hebben alle cliënten een buitenruimte.).

Na deze wijk liepen we naar de duinen. Hier liepen we over het hooggelegen pad, met continue uitzicht over strand en zee naar Kijkduin. Vanaf hier liepen we langs het vakantiepark naar het landgoed Ockenburgh, waar het druk was met dagjesmensen, die ook van het goede weer liepen te  genieten. Hierna waren we weer snel bij het startbureau, waar we onze  wandelboekjes lieten afstempelen en van een sticker lieten voorzien.

Een prima bepijlde tocht door best een aardige omgeving, alhoewel er wel  regelmatig veel bebouwde kom in zat. En ook het weer werkte mee om er  een prima 25 kilometer van te maken.

  

Na gisteren de 20 km in Den Haag te hebben gelopen, zag het weer er,  ondanks de slechte verwachting, vandaag zodanig uit, dat we de 15 km van de 4e tocht van de Winterserie van de RWV in Rotterdam ook  nog hebben gelopen dit weekend. We hadden nog nooit van deze winterserie 'n tocht gelopen, dus het werd eens tijd om daar kennis mee te maken.  De start was aan het Langepad in Rotterdam. Via Terbregge liepen we naar de Rotte, waar we het Prinsenmolenpad volgden langs het water. Dat is  altijd een mooi stuk om te lopen met die molen. Dit pad was ons trouwens al bekend van de RET tocht, die dit pad in tegengestelde richting  volgt.

Als grap had de organisatie bij een aantal bankjes "rust" op de grond  gekrijt, terwijl de officiële rust pas verderop was. Bij de geplande  rust in de "Blokhut" zat het tempo er bij ons echter goed in, dus we  besloten om hier geen gebruik van te maken. Meestal pauzeren we ook niet bij tochten van 15 km.

 Na het passeren van enkele bruggen kwamen we weer bij de Rotte. Na een  oversteek hiervan kwamen we uit in Ommoord, waar we achter enkele  flatgebouwen door een parkje liepen. Via een onverhard pad kwamen we  daarna weer uit in Terbregge, waarna we weer het Kralingsebos in liepen  naar de finish.

Al met al een hele leuke route, welke uitnodigt om vaker van deze  winterserie tochten te gaan lopen. Het weer was prima. We hebben zelfs  de zon nog even gezien. En de temperatuur was ook heel goed, zeker als  je bedenkt dat het begin januari is.

Eindelijk, na zo'n 2 maanden, weer eens een echt stukje gelopen. In de afgelopen  maanden wel een weekendje in Parijs geweest, waar je ook wel een  heleboel kilometers maakt, maar dat is toch anders.

Vanaf de start in het park Madestein een rondje door dit park gelopen. Daarna weer bijna bij de start terug om het landgoed Ockenburgh in te gaan.  Daar viel me weer de slechte staat op van het chalet Ockenburgh, vroeger een mooi en vrij duur restaurant. Hierna liepen we via de Laan van  Meerdervoort naar het park Meer en Bosch en de bosjes van Pex. Bij de  Seghbroeklaan heb je nog een brede groenstrook met een vijver in het  midden, van welke groenstrook we ook gebruik maakten. Toen kwamen we in  het Westduinpark, een park dat er wat minder gecultiveerd uitziet dan  andere parken. Langs de waterzuiveringsinstallaties daar liepen we naar  de wijk Duindorp (Scheveningen).

Vanaf hier liepen we de duinen in. Via deze liepen we terug naar Kijkduin,  met regelmatig mooi uitzicht over de Noordzee. We hadden ook via het  strand kunnen lopen, maar daar houd ik niet zo van. In Kijkduin liepen  we via de boulevard weer naar het landgoed Ockenburgh, waarna we alweer  snel bij het startbureau terugkwamen. Hier hadden we nog een pannenkoek  kunnen kopen, maar daar hadden we nu geen trek in (ook al was de  wandeltocht daar naar genoemd).

Een heel leuke tocht, goed gepijld en goed beschreven. En, om het feest compleet te maken, prima weer.

 De tocht loopt door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug en komt o.a. door de plaatsen Overberg en Leersum, waar een aantal kerken zijn opengesteld als rust- en controleposten, waar veelal koffie of theer (met een koekje) tegen zeer schappelijke prijzen of soms zelfs gratis werd verstrekt. Ook in de startplaats Amerongen werden enkele kerken aangedaan. Dit soort controleposten geeft toch een heel aparte sfeer aan deze wandeltocht.

In tegenstelling tot mijn eerdere keren lopen daar, was het nu prima weer, zonnig en heel weinig wind en een aangename temperatuur. De route liep veelal door gebieden, die in beheer zijn van Staatsbosbeheer en komt o.a. door het ladgoed Prattenburg, langs het Egelmeer, door boswachterihj Leersum met de Leersumse Plassen en het landgoed Zuylestein, waarna we weer terugliepen via Leerasum naar Amerongen, waar in het Berghuis de start- en finishlocatie was. Opvallend waren de vele grote paddestoelen en de vele herfstkleuren die in de bossen waren te zien. De route liep andersom dan de vorige keren dat ik daar liep en was bovendien sterk aangepast, waardoor er nog meer door bossen werd gelopen dan eerst. Ook de lange Haarweg was ingekort t.o.v. mijn vorige keer. Een sterke verbetering.

De combinatie prachtig weer en een prachtige route, welke zeer goed bepijld was, zorgde voor een perfecte wandeldag. 

 

Weer naar Maassluis gegaan voor een wandeling. Nu was het de Furie-ademars, waarvan mijn vrouw Yvonne en ik de 30 km hebben gelopen. Vooraf dacht ik dat ik de omgeving van Maassluis wel een beetje goed kende vanwege het grote aantal midweek-tochten die ik daar al heb gelopen. Maar deze tocht liep helemaal naar Vlaardingen-West, waar je op de woensdag nooit komt omdat dit te ver is. De route liep door veel groen, dat er langs de Waterweg is, maar uiteraard ook wel door bebouwde omgeving. Vanwege de Furie-ade daar was het in het haventje nog leuker dan anders, alhoewel we niet door de drukte zijn gaan lopen. Via het Sterrebos en het Oeverbos langs de Waterweg liepen we naar Vlaardingen-West waar we een rondje om de Krabbeplas heen liepen. In de daar gelegen horecagelegenheid (Paviljoen Krabbeplas), welke zeer mooi was gelegen aan het water, hebben we een pauze gehouden om een lekker kopje cappuccino te drinken. Daarna liepen we over een heel smal paadje door de parkachtige omgeving daar. Best leuk. Via daar liepen we naar Maasland, waar we voor 5 minuten even bij een bushalte zijn gaan zitten. Vanaf daar liepen we door Maassluis zelf. We konden ook nog over het Furie-ade terrein lopen, maar dat was veel en veel te druk.

Al met al was dit een heel leuke wandeling met veel groen en een aantal onverharde paden. De route was heel goed met pijlen aangegeven en de beschrijving was ook prima in orde. En omdat ook het weer meewerkte hebben we een prima dag gehad.

Vandaag maar weer eens naar Maassluis gegaan voor een midweektocht. Na vorige week daar weggeregend te zijn, was het nu prima weer, dus ik had er wel zin in.

Op zich was het een prima route via de Herenwerf naar De Lier met redelijk autoluwe wegen en redelijk veel groen. Helaas was de routebeschrijving op een enkele plaats wat onduidelijk waardoor ik op een gegeven moment de weg kwijt was. Omdat ik in die omgeving al redelijk vaak heb gelopen, kon ik me wel oriënteren, zodat ik, wel met een omweg, toch weer de route kon oppikken op een andere plek als waar ik het niet meer wist. Dit kostte me wel 5 kilometer extra. Jammer maar niet zo erg, want het was goed weer en de alternatieve route was ook niet een van de lelijkste.

Kortom, lekker gelopen maar toch wel een beetje jammer van die vage beschrijving

Na afgelopen zaterdag bij de Jubileumtocht van DES Gouda geholpen te hebben (pijlen etc.) nu zelf weer eens wat gelopen. Niet zo'n lange tocht (slechts 17 km volgens de routebeschrijving), maar toch wel weer leuk, tenminste, als het weer beter zou zijn. Want dat laatste was wel heel erg slecht. Ik heb zeker 10 km in de stromende regen gelopen en omdat er een aantal smalle paadjes bij waren waar de afwatering erg slecht was en je dus echt door het water moest lopen, hield ik ook de binnenkant van mijn  schoenen en mijn sokken niet droog. Maar goed, had ik met die weersverwachting maar thuis moeten blijven. Op zich was het wel een aardige route met wat buiten de bebouwde kom, wat centrum Maassluis en de Waterweg. best een leuke variatie zo.

Alhoewel ik een sterke voorkeur heb voor het lopen in de natuur, heb ik nu toch een keer gekozen voor een stadswandeling. Tijdens de Wereldhavendagen is Rotterdam altijd wel gezellig met veel activiteiten op en langs het water. Ik kon pas rond half negen starten, omdat het openbaar vervoer niet eerder reed op zondag. De start locatie was wel met de auto bereikbaar, maar het parkeren is daar nogal problematisch. Eerst bij aankomst maar eens ons inschrijven en de routebeschrijving ophalen. Deze laatste ging vergezeld van een los boekje waarin de interessante gebouwen, monumenten, etc. waar de routes langs liepen, waren opgenomen. Altijd wel leuk zoiets. Kan je later ook wel eens gebruiken wanneer je op eigen gelegenheid eens in Rotterdam gaat lopen. De route liep o.a. langs Delfshaven, het museumpark, het Maritiem Museum en uiteraard langs een heleboel haventjes. Ook kwam de route langs Woudestein (het voetbalstadion van Excelsior). Na de Kralingseweg liepen we nog langs 2 molens en ook een stuk van het Kralingse Bos werd aangedaan. Daar dronken we bij het pannekoekenrestaurant De Nachtegaal een kop koffie (goede koffie en een gezellige tent). Daarna liepen we langs de Marinierskazerne naar de Van Brienenoordbrug, er onder door en even verder weer terug er onder door. Na een mooie watwertoren gepasseerd te zijn, kwamen we terecht op de Maasboulevard, met o.a. het Tropicana, wat vroeger een subtropisch zwemparadijs was. Zo te zien heeft het gebouw nu wel zijn beste tijd gehad. Ik weet eigenlijk niet wat er nu in zit. Na de Maasboulevard liepen we de Willemsbrug over en vervolgden onze weg over de Maaskade aan de overkant. Na enkele havens en bruggen staken we de Maas weer over via de Erasmusbrug, dit onder luid getoeter van allerlei schepen. Hierna kwamen we terecht bij een mogelijkheid om een extra lus van ca. 2 km te maken. Uiteraard deden we dat. Daardoor liepen we ook nog langs het Slavernij monument, ter nagedachtenis van de afschaffing. Hierna liep het via de Westzeedijk en door de wijk Delfshaven naar de daktuin, welke is aangelegd bovenop een winkelcentrum. Hierna waren we weer terug bij het startbureau. Ondanks dat er, behalve tijdens het extra stuk van de 35 km, weinig "groens"in de route zat, hebben we toch een hele leuke wandeling beleefd. Wel liep het niet zo snel vanwege de Activiteiten op het water. Je bleef af en toe eens kijken, ging even aan boord van het ss Rotterdam (nu hotel), keek naar een demonstratie van een blusboot, enz. of het was gewoon erg druk op de route (markt, andere toeschouwers, etc.). Het weer was beter dan de dag ervoor, toen de toch ook werd gelopen. Nu vielen er slechts enkele kleine buitjes, waarvoor we niet de regenjassen hebben hoeven aan te trekken.

Wat een super mooie tocht maar wel super zwaar. De Omtrek van Amersfoort maakt, zoals de naam eigenlijk al aangeeft, een rondje langs de grenzen van de gemeente Amersfoort. Deze tocht wordt eens in de drie jaar gelopen. De totale lengte is 66 km, welke is onderverdeeld in 6 routes van elk ongeveer 11 km. Deze routes sluiten op elkaar aan. Elke route is het vervolg van de voorgaande. Loop je maar enkele van deze routes, word je met een bus naar het gewenste startpunt gebracht en/of weer van het gewenste eindpunt opgehaald. Alleen de 66 km lopers hoefden dus helemaal niet met de bus. Die startten en eindigden op dezelfde plaats. Doordat ik mijn wekker te laat had ingesteld, kon ik niet meer op tijd komen om te starten op de 66 km. Dus koos ik voor de 55 km, welke ook bij het startbureau startte maar mocht ik aan het eind van mijn 55 km nog tijd en zin hebben, dan bestond alsnog de optie om de laatste 11 km ook te lopen, zodat ik toch het hele rondje zou doen. In de eerste route van 11 km zat een vrij lang stuk langs de openbare weg, dus dat deed het ergste vrezen. Maar gelukkig was deze angst volledig ten onrechte. Elk deel van de route bevatte een heel groot stuk onverhard, van mul zand op het militaire terrein op de Leusderheide, tot hobbelige grasdijken langs bijv. de Eem. Of je liep dwars over de grasweides van een boerderij of over een smal pad, dat was gemaakt dwars door een maisveld. Omdat deze tocht een voorliefde heeft voor onverharde paden, was de tocht wel super zwaar. De routes liepen o.a. over de Leusderheide, veel bosweggetjes, het bos in de omgeving van en door het Nationaal Monument Kamp Amersfoort, landgoed Stoutenburg, de bossen bij recreatiegebied Overbos en verder werden enkele erven van boerderijen aangedaan. In het laatste stuk van de 55 km zat een heel groot stuk over smalle en hobbelige grasdijken (oa de Slaagsedijk en de Grebbeliniedijk). Dit was, na de vele eerdere onverharde stukken, wel iets te veel van het goede, waardoor ik er aan liep te denken om toch inderdaad maar te stoppen na die 55 km en daar op de bus te stappen. Ik kwam ook als laatste wandelaar aan bij die post. Er stonden al enkele wandelaars te wachten op de bus. Ook stond er nog één wandelaar die toch nog door wilde lopen. Na een korte pauze en wat water, maar ook door enkele bemoedigende woorden van de mensen van de organisatie die daar stonden, besloot ik toch om ook de laatste 10 kilometer te gaan doen. Ik had nog iets minder dan 2 uur de tijd, dus normaal gesproken zou het moeten kunnen. Samen met die andere wandelaar zijn we dus door gegaan. Na nog eens ca. 400 meter grasdijk langs de Eem, kwamen we op het Klompenpad, meestal ook niet een van de paden met het beste wegdek. Na nog een stuk met bospaden met, als “laatste plaagstootjes” van de omgeving behoorlijk golvend terrein kwamen we uiteindelijk toch in Amersfoort terecht. En na nog een flink stuk over het terrein van het startbureau (een klooster), konden we ons toch op tijd afmelden. En omdat wij op het laatste stuk nog 2 mensen hebben ingehaald, waren we ook niet de laatsten die aankwamen. We hadden nog precies 15 minuten over. Moe, maar wel voldaan van deze 66 kilometer. Het was een zeer mooie omgeving waar we doorheen hebben gelopen met erg veel afwisseling. Veel bos en wat heide in het eerste stuk. Daarna een aantal  landgoederen en poldergebieden en tot slot nog een aantal grasdijken langs de rivieren. Prima organisatie, over het algemeen een goede bepijling. Het enige negatieve dat ik mij kan bedenken is de mobiele koffiepost in het eerste deel van de route. Een bekertje koffie kostte daar 2 euro. Op zich niet zo erg veel maar wel omdat deze wel heel erg lauw was. Maar als dat alles is valt dit onder “een mens moet toch iets te zeuren hebben”.

De eerste dag is de dag dat  de Waal overgestoken wordt. Op weg naar de start begon het slecht met een forse regenbui. Gauw de regencapes om. Maar gelukkig duurde dit niet lang en bij de start was het alweer droog. Gelukkig dus dat we (ik liep deze 4-daagse samen met mijn vrouw Yvonne. Mijn dochter deed deze keer niet mee) vandaag de late start hadden, anders hadden we wel in de regen gelopen. Vrij snel liep de massa naar Lent en daarna naar Bemmel vanwaar we op naar Elst gingen, waar de eerste dag naar is genoemd. Na de gebruikelijke drukte bij de samenkomst met de 50 km-route liepen we door naar Valburg en Oosterhout, vanwaar we via een wat ingekorte route over de dijk iets anders naar Nijmegen terugliepen dan anders.

Deze dag verliep verder zonder bijzonderheden. Om ca 14:45 meldden wij ons af en ontvingen de startkaart voor de volgende dag. het weer bleef tijdens het wandelen droog en half bewolkt maar wel met een hoge vochtigheidsgehalte van de lucht.

Dag 2 begon zonder regen. De start liep, zoals eigenlijk gewend, wat uit en na een half uur konden we eindelijk vertrekken. Vandaag liep het via een aanlooproute, zoals deze ook de andere dagen zal zijn, Nijmegen uit naar de naamgever van deze dag, Wychen. Door wat geslinger loop je deze plaats enige malen in en weer uit. Daarna liepen we via Beuningen en Weurt weer terug naar Nijmegen, waar we nog een stuk over de Waalkade liepen. Ook deze dag waren we redelijk op tijd terug om 13:45. Ik zelf heb tegen mijn gewoonte in een klein blaartje op de bovenkant van mijn voet. Waarschijnlijk heeft mijn sok daar dubbel gezeten. Yvonne had last van haar knie, waarvoor ze na afloop naar de fysiotherapeut is geweest, waar ze zo’n mooi gekleurde band op haar been geplakt kreeg. Ze kon wel doorlopen de volgende dag.

Dag 3, traditiegetrouw voor mij de mooiste dag, begon ook al droog. Via deels dezelfde route als dag 2 liepen we eerst naar Malden. Daarvoor kpasseerden we onze overnachtingscamping, waar we even wat hebben gedronken en van het toilet gebruik hebben gemaakt. Daarna weer snel door om via Malden naar Mook. Middelaar en Plasmolen. Via Breedeweg lipen we naar de samenkomst met de 30 km, waarna we de Zevenheuvelenweg opgingen. Daar was het op dat moment verschrikkelijk druk. Veel militaire groepen, welke nog al erg onbeschoft aan het inhalen waren. Tot overmaat van ramp bleek op hetzelfde punt als dat Lidl bananen aan het uitdelen was, ook een in- en uitgang van een militaire rustplaats te zijn. Bovendien lag dit punt precies in een haakse bocht in het parcours. Niet erg handig dus. Dus erg uitkijken voor je hielen, omdat anderen dat niet altijd deden. Dit voorspelt niet veel goed voor volgend jaar, wanneer er nog 4000 meer wandelaars mee mogen lopen. Maar na veel duwen en trekken kwamen we ook hier doorheen zonder al te veel problemen om om15:15 on af te melden op de Wedren. Resultaat was dat we nog steeds in de running waren. Yvonnen had nog wat meer blaren als na de vorige dag, maar ze liep nog steeds. Ikzelf had vandaag alleen een wespensteek opgelopen. Dus alles was nog prima in orde.

Dag 4, de dag van Cuyk en van de intocht.

Deze dag hadden wij de vroege start, alhoewel we pas om half zes konden gaan lopen. Ja, die startprocedures verlopen heel soepel!!!!

Met toch wat stijve spieren begonnen we vol goede moed aan de laatste dag. Het was goed weer, maar er werd wel regen verwacht voor later in de middag en avond. We hielden er daarom goed de pas in om tijdig thuis te zijn, zodat de tent op tijd afgebroken zou kunnen worden. Via een redelijke omgeving en een hele lange en smalle dijk langs de Maas liepen we naar Linden, waar weer de nodige versieringen waren aangebracht. Altijd leuk daar, die versieringen op basis van een jaarlijks wisselend thema. Dit plaatsje is het voordeel van de 40 km, welke afstand de enige is die hierdoor komt. Na Linden liep het al snel door naar Cuyk, waar het ook weer als vanouds heel druk en gezellig was. Daar de pontonbrug over en verder is het eigenlijk één lange rechte weg via Mook en Malden naar de Sint Annastraat in Nijmegen, wat deze dag herdoopt is in de Via Gladiola. Daar begint de intocht, welke ook weer heel druk en gezellig was en waar onze dochter en een vriendin van haar ons stonden op te wachten. Na de eindscan ontvangen te hebben kregen we onze beloning. Yvonne kreeg de medaille voor de tweede keer en ik kreeg het nummertje acht.

We wilden nog wat drinken op de Wedren, samen met onze dochter en haar vriendin, maar zij mochten niet het terrein op, ook al waren zij samen met ons. Dit omdat zij geen wandelaars waren. Misschien een terechte regel, maar dan moet deze wel voor iedereen gelden. En er liepen toch heus veel niet-lopers op de wedren rond.

Maar toen maar snel terug gegaan, zodat we onze tent snel konden afbreken. Helemaal droog lukte dat niet, maar de ergste regen hebben we pas gekregen toen wij al in de auto zaten. De laatste lopers hebben deze regen echter wel over hen heen gehad.

Op zich wel een leuke vierdaagse gehad, maar als negatieve conclusie moet wel worden vastgesteld, dat een steeds groter aantal wandelaars steeds asocialer gedrag gaat vertonen. Voordringen bij de start, bij het inhalen liever op je hielen staan dan om je heen te lopen, duwen en trekken om maar snel in te halen, etc. Heel erg jammer. De verharding van de maatschappij dringt dus ook tot hier door.

En nu een paar dagen gebruiken om de voeten te laten rusten en om het slaaptekort in te halen. Wat mijn volgende tocht wordt, weet ik nog niet. Maar een Kennedymars (80 km) in augustus of september behoort nog wel tot de mogelijkheden.

Vierdaagsecijfers:

Aantal inschrijvingen:  46.000
Aantal niet gemeld:  3.316
Aantal gemeld:  42.684
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 1: 697
Uitgelopen Dag 1: 41.987
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 2: 894
Uitgelopen Dag 2: 41.093 
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 3: 795
Uitgelopen Dag 3: 40.298
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 4: 206
   
Vierdaagse uitgelopen: 40.092 
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl