Fred's Wandelsite
Waarom deze site?

Op deze site geef ik een beschrijving van de wandeltochten die ik zoal heb gelopen. Dit kunnen korte of middellange afstanden zijn maar ook de langere afstanden, zoals Kennedymarsen van 80 km. Ook meerdaagse tochten, die ik heb gelopen worden beschreven. De door mij gelopen korte en middellange afstanden zijn beschreven vanaf 2010 tot 2014 en de door mij gelopen Kennedymarsen vanaf 1997 tot 2014.

-------------------------------------------------------------- 

Gastenboek:

Eventuele reacties kunt u kwijt in mijn gastenboek.
--------------------------------------------------------------

 Links naar andere leuke en/of nuttige sites:

In verband met de zeer slechte bereikbaarheid van de beheerders-website van dit web-log ben ik genoodzaakt

om de verslagen van mijn latere tochten elders onder te brengen.

 

 

Mijn nieuwe website is

 

 

http://wandelaar.blogse.nl/

 

 

 

route den haag 2015

Vooraf was ik van plan om gisteren in Ugchelen de Zwientjestocht te lopen, maar het weer was zodanig dat ik mijn zaterdagse wandeling maar heb uitgesteld tot de zondag, waarvoor de verwachtingen beter waren. Omdat door de overvloedige regenval van de zaterdag de wandelpaden bij de Zwientjestocht waarschijnlijk wel heel erg blubberig zouden zijn, heb ik maar gekozen voor de 30 kilometer versie van de Kijk-Hoek-Duinentocht in Den Haag. De start hiervan was ook veel dichter bij mijn huis.

Het startbureau was goed te vinden en er was ruim voldoende parkeergelegenheid vlakbij. Na het inschrijven en het aanzetten van kanonnen Ter Heidemijn GPS (niet echt nodig eigenlijk, maar ik heb dat ding toch. Weet ik in ieder geval altijd hoeveel ik al heb gelopen) ben ik gestart. Na het park Madestein liepen we langs de provinciale weg (niet erg druk gelukkig) naar Ter Heide, waar we langs de kanonnen van Ter Heide, de duinen in liepen. Het fietspad in de duinen volgden we tot bijna in Hoek van Holland. Het liep daar best lekker met constant uitzicht over zee en een frisse tegenwind. Opvallend was dat er maar heel weinig vegetatie was in de duinen daar. Zelfs de in de duinen altijd aanwezige brem zag je niet veel.

Vanuit Hoek van Holland ging de route door tuinbouwgebied met heel veel kassen en een in werking zijnde molen, welke ik maar weer eens op de foto heb gezet,  naar ’s Gravenzande. Op een bankje aan de oevere van een grote waterplas heb ik even op een bank gezeten om mijn brood op te eten. het werd echter al snel te koud, zodat ik maar snel weer verder ging. Na deze waterplas liepen we naar Monster. In Monster liep de route langs een erg drukke verkeersweg. Dit was eigenlijk het enige stuk van deze tocht dat niet zo prettig was.

Gelukkig liepen we hierna weer de duinen in, richting Kijkduin. Je zou hier ook 1 ½ km over het strand kunnen lopen, maar omdat ik daar eigenlijk een hekel aan heb (te groot risico op zand in mijn schoenen), heb ik gekozen voor de route door de duinen. Opvallend was dat er, gescheiden door een hek, een groot losloopgebied voor honden langs dat fietspad liep. Een ideale situatie, watertoren duinenomdat ook de niet-honden-liefhebbers dan geen last hebben van die dieren. Wel hadden we veel last van wielrenners die de duinen af en toe als “hun” territorium beschouwden, alsof ze op een wielerbaan aan het racen waren. Altijd wel enigszins asociaal, alhoewel sommige wandelaars ook wel eens wat minder breed uit mogen lopen, moet ik toegeven. Ook in dit deel van de duinen waren grote gebieden zonder enige plantengroei.

Na dit duingebied liepen we nog door het landgoed Ockenburg langs het mooie landhuis daar en het Chalet Ockenburg, welke laatste wel zijn beste tijd heeft gehad, zo te zien. Hierna bereikte ik al gauw weer de finish, waar ik met een zeer tevreden gevoel een stempel in mijn wandelboekje haalde voor het uitlopen van deze 30 kilometer. Ook vond ik het wel weer eens leuk om door de duinen langs de zee te lopen. Dat was alweer een hele tijd geleden.

Gelukkig had ik geen last meer van enig conditietekort na mijn langdurige griepperiode met longontsteking. Dus de volgende keer kan ik de afstand wel weer opvoeren naar bijv. 35 km. waarna 1 of 2 weken later de 40 km weer aan de beurt is. Hiermee zit ik dan weer op het juiste schema. 

Het weer was goed. Veel zon maar wel een frisse stevige wind en een temperatuur van ongeveer 7 graden. 

 

   

Na de 15 km ook nog de 5 km gelopen. Best aardig gelopen door de "standaard-omgeving" daar.

Voor de 2e keer in Rotterdam een tocht uit de winterserie van de RWV gedaan. We deden de 15 km. Ditmaal was het een rondje Kralingse Plas inclusief het daarbij liggende Kralingsebos. Na eerst een stuk langs de plas gelopen te hebben, waar het met wandelaars al aardig druk was, liepen we daarna een stuk door de wijk Kralingen. Ook kwamen we daarbij langs het voetbalstadion van Excelsior. Na dit stuk kwamen we terecht in het Kralingsebos, waar we een hele tijd doorheen liepen. Best een mooi stuk eigenlijk. Hierna kwamen we weer langs de Kralingse Plas te lopen, waarna we weer snel terug bij het startbureau waren. Het was een best mooie route met veel water en veel bos. Het weer was goed op een heel klein buitje na. Wel voelde het door de wind wat frisjes aan.

Vandaag weer naar Den Haag gegaan voor een wandelroute.

Het was de Westduin Parkentocht. Dit maal liep ik alleen, omdat mijn vrouw andere dingen te doen had.

De route van deze tocht volgde in grote lijnen het eerste deel van de Pannenkoekentocht in januari van dezelfde vereniging. Hij liep via het landgoed Ockenburgh en de Puinduinen naar de boulevard van Kijkduin, van waar de duinen ingelopen werd. In Scheveningen ging het nu echter wel de haven langs. Een sterke verbetering dus. De terugweg liep eerst langs de drukke Westduinweg waarna we de bosjes van Poot inliepen. Dit park ligt tegen de duinen aan en lijkt qua landschap ook wel daarop. Best mooi dus. Na een ruzie met een hondeneigenaresse, die vond dat iemand die er niet van houdt dat haar loslopende honden tegen hem opspringen, niet moest gaan wandelen (…..) liepen we de bosjes weer uit om na enige tijd in het Westduinpark en daarna in het park Meer en Bos uit te komen. Zo kwamen we weer in de buurt van het startbureau, waar ik mij met een zeer tevreden gevoel afmelde. Zeker ook, omdat het weer zich weer van de goede kant liet zien. Het was wel bewolkt maar het bleef droog.

Voor de 4e keer ben ik, dit maal in gezelschap van mijn vrouw, naar Rhoon gegaan  voor de Griendentocht, welke al enige jaren door de RWV daar wordt  georganiseerd. We schreven ons in voor de 30 km. Alles verliep vlot en  we moesten nog even wachten op de routebeschrijvingen, omdat we wat te  vroeg waren.

Na ontvangst van deze beschrijving liepen we al snel oud-Rhoon in langs  het kasteel. Dit is een mooi oud wit kasteeltje, dat nu als restaurant  in gebruik is. Na dit kasteel liepen we links  af het bos-/parkachtige  gebied in dat grenst aan dit kasteel. Hierna liepen we een deel door de  bebouwde kom om via een onverhard pad uit te komen in het bosgebied, dat is aangelegd langs de A15. Opvallend was dat we van deze weg totaal  geen hinder ondervinden. De geluidswal hier fungeert typisch goed. Via  hier liepen we over meerdere veeroosters en over een lang fietspad naar  Hoogvliet. Hier was, voorbij de brug, de eerste verzorgingspost van de  RWV zelf. Onderweg naar Hoogvliet was nog een omleiding (vandaar het  lange fietspad) vanwege wateroverlast op de oorspronkelijk geplande  route. Nu liepen we onder meer via een lang vlonderpad en een dijk een  heel stuk langs de Oude Maas, waarna we de rust bij de plaatselijke  handbalvereniging oversloegen.  Weer volgden we de Oude Maas naar  Poortugaal, waar we alweer een rust bij een sportvereniging oversloegen. Na een stukje Poortugaal liepen we weer langs de Oude Maas. Nu kwamen  we echter uit op een grasland langs de Maas. Door een paar klaphekjes  volgden we, tussen schapen door, dit grasland, met heel natr drassig  gras en af en toe heel erg blubberig. Kortom, een heel leuk stuk. Hierna kwamen we in de grienden, waar deze tocht naar genoemd is. Gelukkig  waren de paden hier goed begaanbaar, dit in tegenstelling tot vroeger,  toen het meer schaatsen dan lopen was. Het tweede deel van de grienden  was niet meer in de route opgenomen. Hier waren de paden, zo te zien,  niet meer begaanbaar. Na nog wat dijken en graspaden kwamen we  uiteindelijk weer in Rhoon uit, waar we nog de lange Rijsdijk een heel  eind moesten volgen. Na een hertenkamp, waarvan alle dieren beschutting  hadden gezocht tegen de inmiddels vallende regen hadden gezocht, staken  we via een viaduct de metrolijn over om weer bij de finish uit te komen.

Al met al een heel mooie route, welke maar voor een klein deel moest  worden aangepast vanwege de overvloedig gevallen regen van de laatste  tijd. Ook vandaag was het niet droog gebleven, alhoewel het beter was  dan gisteren.

Vandaag organiseerde RS80 weer een 25 km-tocht. Uit het verleden weet ik, dat  de tochten van deze vereniging vaak garant staan voor mooie tochten.  Omdat Yvonne geen tijd had vandaag, ben ik alleen gaan lopen. Was wel  weer even wennen.

Vanuit Zevenhoven, een dorp binnen de gemeente Nieuwkoop, liepen we de polder  in via een vrij lange en rechte weg van ongeveer 2 ½ kilometer naar  Nieuwkoop zelf. Vanaf hier werd het landschap mooier en duidelijk herkenbaar als een plassengebied, zoals je bijv. ook bij Reeuwijk  tegenkomt. Vanaf hier kwamen we dus te lopen langs de Nieuwkoopse  Plassen. We volgden een mooi gelegen smal fietspad dat tussen twee  plassen doorliep. Dit fietspad werd net gerenoveerd, waardoor het er erg blubberig en zanderig was. Dit fietspad kwam uit bij een watertoren,  welke in de volksmond “het potlood” wordt genoemd.

We kwamen in het dorp Meije en liepen verder langs het water om in de  Woerdense Verlaat uit te komen. Hierna kwamen we bij de Westveense  molen, welke waarschijnlijk uit het jaar 1676 stamt, waarna we langs het water verder liepen. Hier was een omleiding aangegeven, omdat het  trekpontje, dat in de route was opgenomen, niet gebruikt kon worden door ijs. Via een groen parkachtig gebied liepen we naar de ventweg van de  Uitweg. Hierna kwamen we nogmaals tussen de Nieuwkoopse Plassen te lopen waarna we via een op een hoger gelegen dijk gelegen fietspad  terugliepen naar Zevenhoven.

Nadat ik mijn wandelboekje heb laten stempelen kon ik weer mijn auto opzoeken, die ik elders in het dorp had geparkeerd.

Al met al een mooie tocht met alleen in het begin een wat lange rechte  wegen. Zeker het deel wat langs en tussen de plassen liep was heel erg  mooi. Zeker de moeite waard deze tocht. Ook het weer liet zich het  grootste deel van de dag van zijn goede kant zien. Pas tegen het einde  werd het wat bewolkt en werd de wind wat kouder. Omdat ik toen net op  die verhoogde dijk liep, voelde dat wel wat koud aan. Maar ja, het is  winter tenslotte, dus je hoort mij niet klagen.

Omdat de start niet al te ver van huis was, was ik ook weer lekker tijdig thuis.

 

Het was zulk prachtig weer, dat we niet de verleiding konden weerstaan om  weer een stukje te gaan wandelen. Gelet op de afstand van huis, hadden  we de keuze tussen de Midwintertocht in De Lier en de  Wateringseveldtocht in Den Haag. Van deze tochten was de start even ver  van ons huis af. De Lier hadden wij beiden al eens gelopen en in Den  Haag mijn vrouw nog niet. Dat was de hoofdreden om voor Den Haag te  kiezen. Ook was de deelnameprijs in De Lier twee maal zo hoog als in Den Haag.

Vanuit de start liepen we eerst door het park Madestein en daarna door het park De Uithof.  Het liep dus de andere kant uit dan de vorige tocht van 2 weken geleden in Den Haag, toen we richting Scheveningen gingen. Na de Uithof liepen  we een rondje door de Haagse wijk Wateringseveld. Opvallend in deze wijk was de grote variatie in huizenbouw. Na deze wijk, waar de tocht naar  was vernoemd, liepen we het Westland in naar Kwintsheul en Poeldijk,  waar we bij de sportvereniging Verburgh wat dronken. Ik een koffie en  Yvonne een warme chocolademelk.

Hierna waren er nog zo'n 11 kilometer te gaan. Vanaf hier liepen we naar het woongebied Polanen in Monster (In de wijk Polanen wonen mensen met en zonder verstandelijke beperking  samen in één wijk. 150 Mensen met een verstandelijke beperking hebben er nu een mooi huis. De cliënten hebben ieder een eigen zit-/slaapkamer  met sanitaire voorzieningen. Elke kamer komt uit op een ruime  gemeenschappelijke woonruimte met keuken. Bovendien hebben alle cliënten een buitenruimte.).

Na deze wijk liepen we naar de duinen. Hier liepen we over het hooggelegen pad, met continue uitzicht over strand en zee naar Kijkduin. Vanaf hier liepen we langs het vakantiepark naar het landgoed Ockenburgh, waar het druk was met dagjesmensen, die ook van het goede weer liepen te  genieten. Hierna waren we weer snel bij het startbureau, waar we onze  wandelboekjes lieten afstempelen en van een sticker lieten voorzien.

Een prima bepijlde tocht door best een aardige omgeving, alhoewel er wel  regelmatig veel bebouwde kom in zat. En ook het weer werkte mee om er  een prima 25 kilometer van te maken.

  

Na gisteren de 20 km in Den Haag te hebben gelopen, zag het weer er,  ondanks de slechte verwachting, vandaag zodanig uit, dat we de 15 km van de 4e tocht van de Winterserie van de RWV in Rotterdam ook  nog hebben gelopen dit weekend. We hadden nog nooit van deze winterserie 'n tocht gelopen, dus het werd eens tijd om daar kennis mee te maken.  De start was aan het Langepad in Rotterdam. Via Terbregge liepen we naar de Rotte, waar we het Prinsenmolenpad volgden langs het water. Dat is  altijd een mooi stuk om te lopen met die molen. Dit pad was ons trouwens al bekend van de RET tocht, die dit pad in tegengestelde richting  volgt.

Als grap had de organisatie bij een aantal bankjes "rust" op de grond  gekrijt, terwijl de officiële rust pas verderop was. Bij de geplande  rust in de "Blokhut" zat het tempo er bij ons echter goed in, dus we  besloten om hier geen gebruik van te maken. Meestal pauzeren we ook niet bij tochten van 15 km.

 Na het passeren van enkele bruggen kwamen we weer bij de Rotte. Na een  oversteek hiervan kwamen we uit in Ommoord, waar we achter enkele  flatgebouwen door een parkje liepen. Via een onverhard pad kwamen we  daarna weer uit in Terbregge, waarna we weer het Kralingsebos in liepen  naar de finish.

Al met al een hele leuke route, welke uitnodigt om vaker van deze  winterserie tochten te gaan lopen. Het weer was prima. We hebben zelfs  de zon nog even gezien. En de temperatuur was ook heel goed, zeker als  je bedenkt dat het begin januari is.

Eindelijk, na zo'n 2 maanden, weer eens een echt stukje gelopen. In de afgelopen  maanden wel een weekendje in Parijs geweest, waar je ook wel een  heleboel kilometers maakt, maar dat is toch anders.

Vanaf de start in het park Madestein een rondje door dit park gelopen. Daarna weer bijna bij de start terug om het landgoed Ockenburgh in te gaan.  Daar viel me weer de slechte staat op van het chalet Ockenburgh, vroeger een mooi en vrij duur restaurant. Hierna liepen we via de Laan van  Meerdervoort naar het park Meer en Bosch en de bosjes van Pex. Bij de  Seghbroeklaan heb je nog een brede groenstrook met een vijver in het  midden, van welke groenstrook we ook gebruik maakten. Toen kwamen we in  het Westduinpark, een park dat er wat minder gecultiveerd uitziet dan  andere parken. Langs de waterzuiveringsinstallaties daar liepen we naar  de wijk Duindorp (Scheveningen).

Vanaf hier liepen we de duinen in. Via deze liepen we terug naar Kijkduin,  met regelmatig mooi uitzicht over de Noordzee. We hadden ook via het  strand kunnen lopen, maar daar houd ik niet zo van. In Kijkduin liepen  we via de boulevard weer naar het landgoed Ockenburgh, waarna we alweer  snel bij het startbureau terugkwamen. Hier hadden we nog een pannenkoek  kunnen kopen, maar daar hadden we nu geen trek in (ook al was de  wandeltocht daar naar genoemd).

Een heel leuke tocht, goed gepijld en goed beschreven. En, om het feest compleet te maken, prima weer.

 De tocht loopt door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug en komt o.a. door de plaatsen Overberg en Leersum, waar een aantal kerken zijn opengesteld als rust- en controleposten, waar veelal koffie of theer (met een koekje) tegen zeer schappelijke prijzen of soms zelfs gratis werd verstrekt. Ook in de startplaats Amerongen werden enkele kerken aangedaan. Dit soort controleposten geeft toch een heel aparte sfeer aan deze wandeltocht.

In tegenstelling tot mijn eerdere keren lopen daar, was het nu prima weer, zonnig en heel weinig wind en een aangename temperatuur. De route liep veelal door gebieden, die in beheer zijn van Staatsbosbeheer en komt o.a. door het ladgoed Prattenburg, langs het Egelmeer, door boswachterihj Leersum met de Leersumse Plassen en het landgoed Zuylestein, waarna we weer terugliepen via Leerasum naar Amerongen, waar in het Berghuis de start- en finishlocatie was. Opvallend waren de vele grote paddestoelen en de vele herfstkleuren die in de bossen waren te zien. De route liep andersom dan de vorige keren dat ik daar liep en was bovendien sterk aangepast, waardoor er nog meer door bossen werd gelopen dan eerst. Ook de lange Haarweg was ingekort t.o.v. mijn vorige keer. Een sterke verbetering.

De combinatie prachtig weer en een prachtige route, welke zeer goed bepijld was, zorgde voor een perfecte wandeldag. 

 

Weer naar Maassluis gegaan voor een wandeling. Nu was het de Furie-ademars, waarvan mijn vrouw Yvonne en ik de 30 km hebben gelopen. Vooraf dacht ik dat ik de omgeving van Maassluis wel een beetje goed kende vanwege het grote aantal midweek-tochten die ik daar al heb gelopen. Maar deze tocht liep helemaal naar Vlaardingen-West, waar je op de woensdag nooit komt omdat dit te ver is. De route liep door veel groen, dat er langs de Waterweg is, maar uiteraard ook wel door bebouwde omgeving. Vanwege de Furie-ade daar was het in het haventje nog leuker dan anders, alhoewel we niet door de drukte zijn gaan lopen. Via het Sterrebos en het Oeverbos langs de Waterweg liepen we naar Vlaardingen-West waar we een rondje om de Krabbeplas heen liepen. In de daar gelegen horecagelegenheid (Paviljoen Krabbeplas), welke zeer mooi was gelegen aan het water, hebben we een pauze gehouden om een lekker kopje cappuccino te drinken. Daarna liepen we over een heel smal paadje door de parkachtige omgeving daar. Best leuk. Via daar liepen we naar Maasland, waar we voor 5 minuten even bij een bushalte zijn gaan zitten. Vanaf daar liepen we door Maassluis zelf. We konden ook nog over het Furie-ade terrein lopen, maar dat was veel en veel te druk.

Al met al was dit een heel leuke wandeling met veel groen en een aantal onverharde paden. De route was heel goed met pijlen aangegeven en de beschrijving was ook prima in orde. En omdat ook het weer meewerkte hebben we een prima dag gehad.

Vandaag maar weer eens naar Maassluis gegaan voor een midweektocht. Na vorige week daar weggeregend te zijn, was het nu prima weer, dus ik had er wel zin in.

Op zich was het een prima route via de Herenwerf naar De Lier met redelijk autoluwe wegen en redelijk veel groen. Helaas was de routebeschrijving op een enkele plaats wat onduidelijk waardoor ik op een gegeven moment de weg kwijt was. Omdat ik in die omgeving al redelijk vaak heb gelopen, kon ik me wel oriënteren, zodat ik, wel met een omweg, toch weer de route kon oppikken op een andere plek als waar ik het niet meer wist. Dit kostte me wel 5 kilometer extra. Jammer maar niet zo erg, want het was goed weer en de alternatieve route was ook niet een van de lelijkste.

Kortom, lekker gelopen maar toch wel een beetje jammer van die vage beschrijving

Na afgelopen zaterdag bij de Jubileumtocht van DES Gouda geholpen te hebben (pijlen etc.) nu zelf weer eens wat gelopen. Niet zo'n lange tocht (slechts 17 km volgens de routebeschrijving), maar toch wel weer leuk, tenminste, als het weer beter zou zijn. Want dat laatste was wel heel erg slecht. Ik heb zeker 10 km in de stromende regen gelopen en omdat er een aantal smalle paadjes bij waren waar de afwatering erg slecht was en je dus echt door het water moest lopen, hield ik ook de binnenkant van mijn  schoenen en mijn sokken niet droog. Maar goed, had ik met die weersverwachting maar thuis moeten blijven. Op zich was het wel een aardige route met wat buiten de bebouwde kom, wat centrum Maassluis en de Waterweg. best een leuke variatie zo.

Alhoewel ik een sterke voorkeur heb voor het lopen in de natuur, heb ik nu toch een keer gekozen voor een stadswandeling. Tijdens de Wereldhavendagen is Rotterdam altijd wel gezellig met veel activiteiten op en langs het water. Ik kon pas rond half negen starten, omdat het openbaar vervoer niet eerder reed op zondag. De start locatie was wel met de auto bereikbaar, maar het parkeren is daar nogal problematisch. Eerst bij aankomst maar eens ons inschrijven en de routebeschrijving ophalen. Deze laatste ging vergezeld van een los boekje waarin de interessante gebouwen, monumenten, etc. waar de routes langs liepen, waren opgenomen. Altijd wel leuk zoiets. Kan je later ook wel eens gebruiken wanneer je op eigen gelegenheid eens in Rotterdam gaat lopen. De route liep o.a. langs Delfshaven, het museumpark, het Maritiem Museum en uiteraard langs een heleboel haventjes. Ook kwam de route langs Woudestein (het voetbalstadion van Excelsior). Na de Kralingseweg liepen we nog langs 2 molens en ook een stuk van het Kralingse Bos werd aangedaan. Daar dronken we bij het pannekoekenrestaurant De Nachtegaal een kop koffie (goede koffie en een gezellige tent). Daarna liepen we langs de Marinierskazerne naar de Van Brienenoordbrug, er onder door en even verder weer terug er onder door. Na een mooie watwertoren gepasseerd te zijn, kwamen we terecht op de Maasboulevard, met o.a. het Tropicana, wat vroeger een subtropisch zwemparadijs was. Zo te zien heeft het gebouw nu wel zijn beste tijd gehad. Ik weet eigenlijk niet wat er nu in zit. Na de Maasboulevard liepen we de Willemsbrug over en vervolgden onze weg over de Maaskade aan de overkant. Na enkele havens en bruggen staken we de Maas weer over via de Erasmusbrug, dit onder luid getoeter van allerlei schepen. Hierna kwamen we terecht bij een mogelijkheid om een extra lus van ca. 2 km te maken. Uiteraard deden we dat. Daardoor liepen we ook nog langs het Slavernij monument, ter nagedachtenis van de afschaffing. Hierna liep het via de Westzeedijk en door de wijk Delfshaven naar de daktuin, welke is aangelegd bovenop een winkelcentrum. Hierna waren we weer terug bij het startbureau. Ondanks dat er, behalve tijdens het extra stuk van de 35 km, weinig "groens"in de route zat, hebben we toch een hele leuke wandeling beleefd. Wel liep het niet zo snel vanwege de Activiteiten op het water. Je bleef af en toe eens kijken, ging even aan boord van het ss Rotterdam (nu hotel), keek naar een demonstratie van een blusboot, enz. of het was gewoon erg druk op de route (markt, andere toeschouwers, etc.). Het weer was beter dan de dag ervoor, toen de toch ook werd gelopen. Nu vielen er slechts enkele kleine buitjes, waarvoor we niet de regenjassen hebben hoeven aan te trekken.

Wat een super mooie tocht maar wel super zwaar. De Omtrek van Amersfoort maakt, zoals de naam eigenlijk al aangeeft, een rondje langs de grenzen van de gemeente Amersfoort. Deze tocht wordt eens in de drie jaar gelopen. De totale lengte is 66 km, welke is onderverdeeld in 6 routes van elk ongeveer 11 km. Deze routes sluiten op elkaar aan. Elke route is het vervolg van de voorgaande. Loop je maar enkele van deze routes, word je met een bus naar het gewenste startpunt gebracht en/of weer van het gewenste eindpunt opgehaald. Alleen de 66 km lopers hoefden dus helemaal niet met de bus. Die startten en eindigden op dezelfde plaats. Doordat ik mijn wekker te laat had ingesteld, kon ik niet meer op tijd komen om te starten op de 66 km. Dus koos ik voor de 55 km, welke ook bij het startbureau startte maar mocht ik aan het eind van mijn 55 km nog tijd en zin hebben, dan bestond alsnog de optie om de laatste 11 km ook te lopen, zodat ik toch het hele rondje zou doen. In de eerste route van 11 km zat een vrij lang stuk langs de openbare weg, dus dat deed het ergste vrezen. Maar gelukkig was deze angst volledig ten onrechte. Elk deel van de route bevatte een heel groot stuk onverhard, van mul zand op het militaire terrein op de Leusderheide, tot hobbelige grasdijken langs bijv. de Eem. Of je liep dwars over de grasweides van een boerderij of over een smal pad, dat was gemaakt dwars door een maisveld. Omdat deze tocht een voorliefde heeft voor onverharde paden, was de tocht wel super zwaar. De routes liepen o.a. over de Leusderheide, veel bosweggetjes, het bos in de omgeving van en door het Nationaal Monument Kamp Amersfoort, landgoed Stoutenburg, de bossen bij recreatiegebied Overbos en verder werden enkele erven van boerderijen aangedaan. In het laatste stuk van de 55 km zat een heel groot stuk over smalle en hobbelige grasdijken (oa de Slaagsedijk en de Grebbeliniedijk). Dit was, na de vele eerdere onverharde stukken, wel iets te veel van het goede, waardoor ik er aan liep te denken om toch inderdaad maar te stoppen na die 55 km en daar op de bus te stappen. Ik kwam ook als laatste wandelaar aan bij die post. Er stonden al enkele wandelaars te wachten op de bus. Ook stond er nog één wandelaar die toch nog door wilde lopen. Na een korte pauze en wat water, maar ook door enkele bemoedigende woorden van de mensen van de organisatie die daar stonden, besloot ik toch om ook de laatste 10 kilometer te gaan doen. Ik had nog iets minder dan 2 uur de tijd, dus normaal gesproken zou het moeten kunnen. Samen met die andere wandelaar zijn we dus door gegaan. Na nog eens ca. 400 meter grasdijk langs de Eem, kwamen we op het Klompenpad, meestal ook niet een van de paden met het beste wegdek. Na nog een stuk met bospaden met, als “laatste plaagstootjes” van de omgeving behoorlijk golvend terrein kwamen we uiteindelijk toch in Amersfoort terecht. En na nog een flink stuk over het terrein van het startbureau (een klooster), konden we ons toch op tijd afmelden. En omdat wij op het laatste stuk nog 2 mensen hebben ingehaald, waren we ook niet de laatsten die aankwamen. We hadden nog precies 15 minuten over. Moe, maar wel voldaan van deze 66 kilometer. Het was een zeer mooie omgeving waar we doorheen hebben gelopen met erg veel afwisseling. Veel bos en wat heide in het eerste stuk. Daarna een aantal  landgoederen en poldergebieden en tot slot nog een aantal grasdijken langs de rivieren. Prima organisatie, over het algemeen een goede bepijling. Het enige negatieve dat ik mij kan bedenken is de mobiele koffiepost in het eerste deel van de route. Een bekertje koffie kostte daar 2 euro. Op zich niet zo erg veel maar wel omdat deze wel heel erg lauw was. Maar als dat alles is valt dit onder “een mens moet toch iets te zeuren hebben”.

De eerste dag is de dag dat  de Waal overgestoken wordt. Op weg naar de start begon het slecht met een forse regenbui. Gauw de regencapes om. Maar gelukkig duurde dit niet lang en bij de start was het alweer droog. Gelukkig dus dat we (ik liep deze 4-daagse samen met mijn vrouw Yvonne. Mijn dochter deed deze keer niet mee) vandaag de late start hadden, anders hadden we wel in de regen gelopen. Vrij snel liep de massa naar Lent en daarna naar Bemmel vanwaar we op naar Elst gingen, waar de eerste dag naar is genoemd. Na de gebruikelijke drukte bij de samenkomst met de 50 km-route liepen we door naar Valburg en Oosterhout, vanwaar we via een wat ingekorte route over de dijk iets anders naar Nijmegen terugliepen dan anders.

Deze dag verliep verder zonder bijzonderheden. Om ca 14:45 meldden wij ons af en ontvingen de startkaart voor de volgende dag. het weer bleef tijdens het wandelen droog en half bewolkt maar wel met een hoge vochtigheidsgehalte van de lucht.

Dag 2 begon zonder regen. De start liep, zoals eigenlijk gewend, wat uit en na een half uur konden we eindelijk vertrekken. Vandaag liep het via een aanlooproute, zoals deze ook de andere dagen zal zijn, Nijmegen uit naar de naamgever van deze dag, Wychen. Door wat geslinger loop je deze plaats enige malen in en weer uit. Daarna liepen we via Beuningen en Weurt weer terug naar Nijmegen, waar we nog een stuk over de Waalkade liepen. Ook deze dag waren we redelijk op tijd terug om 13:45. Ik zelf heb tegen mijn gewoonte in een klein blaartje op de bovenkant van mijn voet. Waarschijnlijk heeft mijn sok daar dubbel gezeten. Yvonne had last van haar knie, waarvoor ze na afloop naar de fysiotherapeut is geweest, waar ze zo’n mooi gekleurde band op haar been geplakt kreeg. Ze kon wel doorlopen de volgende dag.

Dag 3, traditiegetrouw voor mij de mooiste dag, begon ook al droog. Via deels dezelfde route als dag 2 liepen we eerst naar Malden. Daarvoor kpasseerden we onze overnachtingscamping, waar we even wat hebben gedronken en van het toilet gebruik hebben gemaakt. Daarna weer snel door om via Malden naar Mook. Middelaar en Plasmolen. Via Breedeweg lipen we naar de samenkomst met de 30 km, waarna we de Zevenheuvelenweg opgingen. Daar was het op dat moment verschrikkelijk druk. Veel militaire groepen, welke nog al erg onbeschoft aan het inhalen waren. Tot overmaat van ramp bleek op hetzelfde punt als dat Lidl bananen aan het uitdelen was, ook een in- en uitgang van een militaire rustplaats te zijn. Bovendien lag dit punt precies in een haakse bocht in het parcours. Niet erg handig dus. Dus erg uitkijken voor je hielen, omdat anderen dat niet altijd deden. Dit voorspelt niet veel goed voor volgend jaar, wanneer er nog 4000 meer wandelaars mee mogen lopen. Maar na veel duwen en trekken kwamen we ook hier doorheen zonder al te veel problemen om om15:15 on af te melden op de Wedren. Resultaat was dat we nog steeds in de running waren. Yvonnen had nog wat meer blaren als na de vorige dag, maar ze liep nog steeds. Ikzelf had vandaag alleen een wespensteek opgelopen. Dus alles was nog prima in orde.

Dag 4, de dag van Cuyk en van de intocht.

Deze dag hadden wij de vroege start, alhoewel we pas om half zes konden gaan lopen. Ja, die startprocedures verlopen heel soepel!!!!

Met toch wat stijve spieren begonnen we vol goede moed aan de laatste dag. Het was goed weer, maar er werd wel regen verwacht voor later in de middag en avond. We hielden er daarom goed de pas in om tijdig thuis te zijn, zodat de tent op tijd afgebroken zou kunnen worden. Via een redelijke omgeving en een hele lange en smalle dijk langs de Maas liepen we naar Linden, waar weer de nodige versieringen waren aangebracht. Altijd leuk daar, die versieringen op basis van een jaarlijks wisselend thema. Dit plaatsje is het voordeel van de 40 km, welke afstand de enige is die hierdoor komt. Na Linden liep het al snel door naar Cuyk, waar het ook weer als vanouds heel druk en gezellig was. Daar de pontonbrug over en verder is het eigenlijk één lange rechte weg via Mook en Malden naar de Sint Annastraat in Nijmegen, wat deze dag herdoopt is in de Via Gladiola. Daar begint de intocht, welke ook weer heel druk en gezellig was en waar onze dochter en een vriendin van haar ons stonden op te wachten. Na de eindscan ontvangen te hebben kregen we onze beloning. Yvonne kreeg de medaille voor de tweede keer en ik kreeg het nummertje acht.

We wilden nog wat drinken op de Wedren, samen met onze dochter en haar vriendin, maar zij mochten niet het terrein op, ook al waren zij samen met ons. Dit omdat zij geen wandelaars waren. Misschien een terechte regel, maar dan moet deze wel voor iedereen gelden. En er liepen toch heus veel niet-lopers op de wedren rond.

Maar toen maar snel terug gegaan, zodat we onze tent snel konden afbreken. Helemaal droog lukte dat niet, maar de ergste regen hebben we pas gekregen toen wij al in de auto zaten. De laatste lopers hebben deze regen echter wel over hen heen gehad.

Op zich wel een leuke vierdaagse gehad, maar als negatieve conclusie moet wel worden vastgesteld, dat een steeds groter aantal wandelaars steeds asocialer gedrag gaat vertonen. Voordringen bij de start, bij het inhalen liever op je hielen staan dan om je heen te lopen, duwen en trekken om maar snel in te halen, etc. Heel erg jammer. De verharding van de maatschappij dringt dus ook tot hier door.

En nu een paar dagen gebruiken om de voeten te laten rusten en om het slaaptekort in te halen. Wat mijn volgende tocht wordt, weet ik nog niet. Maar een Kennedymars (80 km) in augustus of september behoort nog wel tot de mogelijkheden.

Vierdaagsecijfers:

Aantal inschrijvingen:  46.000
Aantal niet gemeld:  3.316
Aantal gemeld:  42.684
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 1: 697
Uitgelopen Dag 1: 41.987
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 2: 894
Uitgelopen Dag 2: 41.093 
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 3: 795
Uitgelopen Dag 3: 40.298
   
Uitgevallen of niet gestart Dag 4: 206
   
Vierdaagse uitgelopen: 40.092 

Zie onderaan voor enige informatie over de Krimpenerwaard.

Het was weer de dag van de mooiste poldertocht die er in Nederland wordt gehouden. Ik had hier al 6 keer gelopen en de route was dan ook niet onbekend, zeker niet omdat ik dit jaar heb meegeholpen met het pijlen zetten.

Vanuit Gouda liepen we via de Haastrechtse brug gelijk al de Krimpenerwaard in. Via een oude gietijzeren brug (uit 1888) kwamen we uit op de Gouderakse Tiendweg, een landelijk weggetje. Hierna liepen we naar Gouderak om daar bij de oprit van de veerpont naar Moordrecht de eerste stempelpost te vinden. We gingen niet de IJssel over, maar liepen een klein stukje over de dijk langs de IJssel, waarna we via het erf van een boerderij naar de Nesse Tiendweg liepen. Hier liepen we weer een mooi stuk door de polder de Nesse richting Ouderkerk, voor de 2e stempelpost bij de plaatselijke voetbalvereniging. Daar was ook heel goedkoop een verrassend goed kopje koffie te krijgen, waar ik dan ook graag gebruik van heb gemaakt.

Na deze rust verlieten we het sportpark aan de andere zijde en liepen we weer de polder in richting Berkenwoude. De plaatsen Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek en Krimpen aan den IJssel doet deze omloop niet aan. Na het stempeltje in Berkenwoude liepen we naar Stolwijk. Daar liepen we weer over een gietijzeren brug uit 1888 (er zijn er in totaal 5 van in deze omgeving) en haalden een stempel in een café op de markt. Na Stolwijk kwamen nog de plaatsjes Bergambacht en, via de Lekdijk, Ammerstol aan de beurt om gestempeld te worden, waarna we nog steeds over de Lekdijk, waarvan de versterking afgerond lijkt te zijn, naar Schoonhoven liepen. Daar liepen we nog via het haventje en over een sluisje naar het café, waar ik naast mijn stempel, ook het voor mij traditionele glas cola wist te bemachtigen. In Schoonhoven liepen we een stuk door het centrum, wat altijd leuk en gezellig is.

 Hierna liepen we via Bonrepas en de Vlisterdijk naar Vlist voor alweer een stempel. Hierna liep het via een heel mooi stuk langs de rivier de Vlist naar Haastrecht. Hierna was het nog maar een klein stukje naar Gouda, waar ik met een zeer tevreden gevoel mijn medaille heb opgehaald. Deze medaille bestaat uit een schildje met  het wapen van een van de 10 plaatsen waar je doorheen wandelt. Deze schildjes zijn aan elkaar te bevestigen en hangen dan gezamenlijk aan één hanger, welke je bij de eerste keer krijgt. Als je deze tocht 10 keer hebt gelopen heb je de complete serie. Ik heb er nu 7 van die schildjes. Altijd leuk die serie-medailles met een thema.

De Krimpenerwaard is het gebied ten zuiden van Gouda, dat wordt omgeven door de rivieren de Hollandse IJssel, de Vlist en de Lek. 'Krimp' betekent rivierbocht en een 'waard' is een geheel door rivieren omgeven stuk land.  De Krimpenerwaard wordt voor het eerst in documenten vermeld in 944. De polder ligt ongeveer 2 meter beneden NAP en heeft een oppervlakte van 13.500 hectare. Het was oorspronkelijk een groot moerasgebied, dat vanaf het jaar 1000 in etappes is drooggelegd. De Krimpenerwaard is een van de oude hoogheemraadschappen van Nederland: het werd in 1430 opgericht door de Hollandse machthebbers Jacoba van Beieren en Philips van Bourgondië. Sinds 2005 is het onderdeel van het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard. De belangrijkste taak van het hoogheemraadschap is de zorg voor de waterkwaliteit, het waterpeil en de waterkeringen. Ook de wegen buiten de bebouwde kom in de Krimpenerwaard, met uitzondering van de provinciale wegen, vallen onder het beheer van het hoogheemraadschap.

Opvallend in het landschap van de Krimpenerwaard is de indeling in lange smalle weilanden omgeven door sloten. Dit gaat terug tot de middeleeuwse ontginning van het gebied. De  ‘boeren geriefbosjes’ (bomen en struiken, die werden geplant op de plaatsen waar dieren die aan een ziekte waren overleden, werden begraven) waar de boeren hun hout kapten, zijn nu natuurgebieden. De meest voorkomende bloemen en planten zijn onder andere dotter (bij de Vlist), speenkruid, fluitekruid. Bij Gouderak zijn wilde orchideeën te vinden. Verder komen in het gebied veel weidevogels (grutto, tureluur, kievit) voor en in de sloten futen, waterhoentjes, meerkoeten en zwanen.

In de Krimpenerwaard liggen twaalf plaatsen (Krimpen aan den IJssel, Schoonhoven, Bergambacht, Stolwijk, Ammerstol, Haastrecht, Berkenwoude, Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek, Vlist, Gouderak en Ouderkerk aan den IJssel), die tussen 1985 en 2015 nog behoorden tot zes gemeenten. Met ingang van 1 januari 2015 valt bijna heel het gebied onder de gemeente Krimpenerwaard. Met twee uitzonderingen: Krimpen aan de IJssel, dat sterk op Rotterdam is gericht, en een stukje aan de noordrand dat sinds 1964 tot Gouda behoort. Tijdens deze tocht van 55 km worden negen van de twaalf plaatsen aangedaan en uiteraard Gouda als start- en finish punt. In alle kernen is een controlepost en ontvangt men een stempel met de naam van de plaats op uw stempelkaart.

Er zijn trouwens meerdere polders in het gebied. Ten oosten ligt de Lopikerwaard, ten westen de Zuidplaspolder.  

Vandaag de tweede dag van onze alternatieve tweedaagse. Dit maal was de Pinkstertocht in Breda onze keuze.

Vanaf de start liepen we richting Effen, van waar we via oa de oude Postbaan in de richting van Ulvenhout liepen. Voordat we daar kwamen sloegen we echter rechtsaf om het daar liggende bosgebied te doorkruisen richting en langs het Rondven. Van daar liepen we via de Notselseweg en de Daesdockseweg richting de Galderse Meren, waarna we het Mastbos indoken om na weer wat bospaden terug te komen in Breda, waar we met een tevreden gevoel ons wandelboekje lieten afstempelen.

Vandaag liet het weer zich va zijn goede kant zien. Lekkere temperatuur en zonnig.

Dit was dus onze 2e tocht in hetzelfde aantal dagen. Lekker gelopen en geen last van spierpijn, blaren of ander lichamelijk ongemak.

Wegens tijdgebrek een niet al te lang verslag van deze tocht.

Omdat we dit jaar de Tweedaagse Amersfoort wegens vakantie missen, kozen we maar voor 2 afzonderlijke tochten op twee openvolgende dagen. Voor vandaag viel de keuze op de 42-km-tocht van de Pinkster 2-daagse in Ossendrecht. Vanaf de start in de Volksabdij O.L.V. ter Duinen liepen we gelijk al de bossen in en dat zou op een stuk tussen de 3e en 4e controle in, niet veel veranderen. Via veel, heel veel bos liepen we o.a. over de Huijbergseweg naar Huijbergen, een plaats waar ik als schoolkind de 3-daagse schoolreis heb doorgebracht. Van daar liepen we al weer het bos in om via erg zanderige bospaden weer in Ossendrecht terug te komen.

Al met al een prima tocht door mijn favoriete landschap. De bepijling was, op 2 onduidelijkheden, goed.  We wisten wel snel weer de juiste route terug te vinden. Er was echter geen beschrijving op papier.

Het enige negatieve punt was het weer. 's Morgens was het zwaar bewolkt en rond het middaguur hadden we onze regencapes nodig. Later in de middag werd het weer droog en we zagen zelfs nog een enkele keer het zonnetje.

Na afloop bleek de route zelfs 45 in plaats van de officiële 42 km te zijn.

Vandaag gaan we wandelen in Zoetermeer, de stad waar ik een hele tijd heb gewerkt. Mijn kennis van Zoetermeer rijkt niet veel verder dan de omgeving van mijn kantoor en van het stadshart, het grote winkelcentrum. Verder weet ik wel dat er wijken zijn met erg veel hoogbouw. Dus enigszins angstig voor de omgeving waar je door heen zou lopen was ik wel.

De start was in Snowworld, wat makkelijk is te vinden en er zijn ruim voldoende parkeerplaatsen. Inschrijven verloopt vlot en vriendelijk.

Opvallend is de erg lage deelnameprijs, welke nog inclusief een medaille is ook.

Het eerste stuk lopen we door de nieuwbouw, maar later komen we uit in oud Zoetermeer, waar net een verzameling antieke auto’s samenkwamen. Onder deze auto’s nog een groen-witte DAF 600, zo eentje die mijn ouders vroeger hadden. De rust op 5.2 km bij de Pasta Company sloegen we maar over. Was een beetje te vroeg. Wel lieten wij onze deelnamekaart stempelen en accepteerden wij een appel.

Onder de Randstadrail door liepen we de gemeente Bleiswijk in en kwamen we uit in Kruisweg. De bermen waren erg mooi met allemaal witte en gele bloemen. Bij de rust in eetcafé Kruisweg wilden we wel rusten, maar dat is helaas gesloten. Ondertussen ging het steeds harder miezeren. het werd zelfs zo erg dat het water mijn schoenen in lekte, iets wat ik nog niet zo vaak heb meegemaakt.

Langs enkele molens (4 stuks) liepen we, ondanks het weer toch wel genietend, liepen we door het gebied Rottemeren. Het café ‘De Roerdomp’ op 18 km was wel geopend, maar niet voor de wandelaars. Het was helemaal gereserveerd voor een groep fietsers. Via een mooie ophaalbrug staken we de Rotte over en liepen aan de andere kant van de Rotte en de meren weer terug richting Zoetermeer.

Ook de rust op 24 km is helaas gesloten. Ondanks het druilerige weer genieten we toch van de route langs de oever van de Rottemeren. Door de vochtigheid is alles wel erg fris groen. En zo lopen we via Bleiswijk terug naar Zoetermeer, waar in het clubhuis van Sportief Wandelgroep Zoetermeer, het Prisma, een rust is. De koffie voor mij en de cappuccino voor Yvonne smaken ons goed. En het kostte ons wel moeite om van de broodjes worst, die ons zo verschrikkelijk lekker leken, af te blijven. We kregen hier nog een fles bronwater en onze controlekaart werd afgestempeld.

Als we buiten komen is het ondertussen droog geworden en het werd ook wat lichter. We liepen nog langs een kolossale watertoren en verder Zoetermeer door, waarbij we onder andere door het Speelbos kwamen wat een overblijfsel is van de Floriade, die enige jaren terug daar werd georganiseerd.

En na een mooie  brug over de hoofdweg komen we weer terug bij Snowworld.

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat onze verwachting van veel beton niet is uitgekomen gelukkig. Deze tocht liet juist zien dat Zoetermeer nog aardig wat groen binnen zijn grenzen en net daarbuiten heeft.

Ondanks het weer hebben we heel lekker gelopen.

Bij thuiskomst bleek wel, dat door de regen de tape waarmee ik  altijd mijn voeten afplak, had losgelaten. Gelukkig had dat geen blaren tot gevolg.

Mijn oorspronkelijke plan voor dit weekend was de Kennedymars in Hilversum. Een buikgriep-aanval kluisterde mij echter aan mijn bed/het toilet, zodat ik daar maar niet heen ben gegaan gisteren avond. Vanochtend ging het wel weer. Dus heb ik maar besloten om de Riddertocht in Ridderkerk te doen. Ik had die tocht nog nooit gelopen en het was niet zo ver van huis. Omdat ik te laat was om met de 40 km te starten, heb ik maar gekozen voor de 25 km variant. De route werd aangegeven met gekleurde bordjes (Pars = rechtsaf, Oranje = rechtdoor en Groen = linksaf). Wel even wennen om niet naar pijlen op of net boven de grond te zoeken. Over het algemeen was deze route-aanduiding goed. Op slechts 2 plekken was de kleur verkeerd maar bood de routebeschrijving op papier uitkomst. De route liep deels door de bebouwde kom, maar ook parken en zelfs een stukje bos werden niet geschuwd, net zoals enkele land- en tuinbouwgebieden. Gelukkig waren het bijna altijd autoluwe paden/fietspaden waar de route overheen liep. Wel hoorde je vrij vaak het autoverkeer in de verte.. De route was best aardig zonder ooit byzonder inspirerend te worden. Toch geen spijt van deze tocht. De bepijling was goed en de geschreven routebeschrijving ook. Het weer was redelijk. Af en toe wat zon, maar meestal wel licht bewolkt. Wel stond er een frisse wind die, zo leek het, wel steeds harder werd. Na de 25 km, die ik vrij snel had gelopen, heb ik nog de route van de 10 km extra gedaan, zodat ik toch op de 35 km terecht kwam. Volgende week maar weer 40 km. Waar? Dat weet ik nog niet. Het zou de Gerrit Maarseveentocht in Doorn van de SGWB kunnen zijn of de Floravontuurtocht in Zoetermeer. Wat omgeving betreft is de eerste het meest aantrekkelijk voor mij. Maar de 2e mogelijkheid, welke naar hun eigen zeggen een mix is van architectuur en landelijk gebied,  is wel lekker dichtbij.

Grenspaal N-Holland en UtrechtVandaag, samen met mijn vrouw Yvonne, een bijzonder mooie 40 km tocht gedaan van de Lente Zonnestralen Tocht vanuit Hilversum. De route liep voornamelijk over licht verharde bospaden en maar heel sporadisch over een stukje asfalt. Echt een zaligheid, vergeleken met de asfaltkilometers die ik in de afgelopen periode wel heb gelopen. De route liep vanuit Hilversum langs heidevelden, door bossen naar het Wasmeer en door Landgoed Pijnenburg met het Klimbos de Utrechtse Heuvelrug op richting Lage Vuursche. Verder liep de route door heel veel bos richting Maartensdijk. Via Hollandsche Rading en weer langs heidevelden ging het tenslotte weer richting de finish in Hilversum. Het was vandaag bos, bos, bos...heer-lijk!!

Onderweg heb ik een enkele foto gemaakt van o.a. een grenspaal tussen de provincies Noord Holland en Utrecht en van een of ander landhuis.

Het weer werkte prima mee. Redelijk zonnig en een klein fris windje ter afkoeling. Temperatuur was ook goed.

Alleen jammer dat ze geen sticker hadden voor het wandelboekje (of ze waren op. Het was druk op deze wandeling)

Vandaag heb ik mijn 20e Midweekwandeltocht vanuit Maassluis gedaan en dit was beslist de mooiste tot nu toe. Het was route nr 12 Kerkepaden - Maasland. Direct na de start liep ik de Westgaag op om van daaruit, na de onderdoorgang van de rijksweg, rechtsaf over een bruggetje het eerste Kerkepad van vandaag op te gaan (het Dijkpolderpad). Het bestond uit een smal tegelpad (1 tegel breed) dat dwars door de weilanden liep naar Maasland en het was ongeveer 3 km lang. Het was een heel mooi stuk met af en toe een smal bruggetje en wat moeilijk lopen, Bovendien moest je wel uitkijken voor de nodige koeienvlaaien, die op het pad lagen. In Maasland liep de route langs de kerk en langs sportvelden, waarna het 2e Kerkepad aan de beurt kwam (het Doelpad). Bij dit pad moest je af en toe een hek overklimmen. Ook stonden er een aantal paarden los op dit pad. Toen bleek dat ik niet alleen gevolgd kan worden door honden en eenden, maar ook die paarden bleven achter mij aan lopen op zo'n 1,5 meter afstand. Ik was ze pas kwijt toen ik het volgende hekje was overgeklommen.

Na dit kerkepad liep de route over het Trekkadepad, een erg smal pad over de dijk langs de Vliet. Dit was ook een mooi deel van de route. Zo kwam ik weer terug in Maassluis waar de route nog even over de Maasdijk en door een woonwik liep om weer terug bij de start te komen.

Een prima tocht over veel smalle paadjes met maar heel weinig bebouwde kom en wegen er bij.

Prima. Het weer was ook lekker: zonnig maar met wel een koude stevige wind.

 

Samen met mijn vrouw Yvonne wilde ik weer eens een stukje gaan lopen. Het werd de Oranjemars vanuit Maassluis, van waar ik ook vaak de Midweektocht loop. We kozen voor de langste afstand van 25 km.

Het eerste deel van de route bestond uit vrij veel bebouwde kom, maar na enoge tijd kwamen we toch Maassluis nog uit toen we langs de Boonervliet gingen lopen. Het meerendeel van deze Oranjemars bestond overigens uit stukken van de midweektochten. Er zaten ook best wel leuke stukken tussen, zoals de reeds genoemde Boonervliet, de Commandeurskade en het aansluitende Weidepad langs 2 molens. Ook het oude deel van Maasland, met o.a. een rondje om de kerk, was best leuk.

Alles bij elkaar was het niet echt een geweldige tocht, maar toch wel leuk om te doen.

Het weer was droog en redelijk zonnig.  

Ik was vandaag van plan de Tafelbergtocht in Naarden te lopen, een tocht waar ik heel goede herinneringen aan heb. Toen ik gisteravond echter de starttijd en het startadres wilde zoeken, zag ik, dat deze tocht was afgelast. Jammer. Als alternatief heb ik daarom maar gekozen voor de 32e Voorjaarstocht van de speeltuinvereniging Bomenwijk in Delft. Omdat deze geen 30 km-versie hadden, besloot ik maar om te kiezen voor de 25 km en aansluitend de 5 km als extra rondje.

Bij aankomst in Delft was het tamelijk moeilijk om mijn auto kwijt te raken. In de directe omgeving mocht je maar uiterlijk 1,5 uur parkeren. Na enig zwerven in de buurt kwam ik terecht op de parkeerplaats in de Delftse Hout en dat bleek niet zo ver van de start af te liggen, zo vertelde mij mijn routeplanner. Vreemd dat de vereniging niet op hun website een verwijzing naar deze parkeerplaats heeft gemaakt.

De inschrijving verliep vlot en al snel kon ik beginnen aan het eerste deel van vandaag, de 25 km. Eerst liep de route naar Kraayenburg (de Rijswijkse Golfclub) waar we deels omheen liepen. Vanaf daar liepen we een heel stuk langs het Rijn-Schiekanaal, welk kanaal zo te zien alleen maar in gebruik is voor de plaatselijke roeivereniging. Uiteindelijk staken we dit kanaal over via een mini-Erasmusbrug. Via het Jaagpad aan de overkant liepen we naar het Houtzaagmolenpad waarover we het Eisenburgerbos in liepen waarna we weer terug kwamen op het Jaagpad.

Via een ophaalbrug en langs de watertoren liepen we naar de Phoenixstrat vanwaar we door een ijzeren poort bij het museum Prinsenhof terecht kwamen. Hierna liep de route via o.a. de Oude Delft en het Heilig Geestkerkhof het oude centrum van Delft in, waar net de wekelijkse antiekmarkt werd gehouden. Best leuk en gezellig maar wel druk. Na deze markt kwamen we uit op de Markt met het stadhuis en de Nieuwe Kerk, welke laatste in de stijgers stond.

Na het oude centrum, waar al veel toeristen rond liepen, liepen we door een minder interessante buitenwijk van Delft naar een wat groen gebied, waar het sportpark Den Hoorn in ligt met o.a. DVV waar we konden pauzeren. Na nog langs de TH, de Hogeschool InHolland en de Haagse Hogeschool te zijn gekomen liepen we via een wat nieuwer centrum aan het Vesteplein oud-Delft weer in waar we onder de Oostpoort (de laatst overgebleven stadspoort van Delft) door liepen en waar vandaan we via de Koepoortbrug en de Oostsingel weer terug liepen naar de start, waar ik met een tevreden gevoel mijn wandelboekje liet afstempelen. Hierna liep ik nog de route van de 5 km, welke ook deels door oud-Delft liep.

Al met al heel lekker gelopen. Het weer was prima en de bepijling heel goed. De routebeschrijving was op een paar foutjes na, ook in orde (3 maal werden we linksaf i.p.v. rechtsaf gestuurd. De bepijling was echter wel in orde daar).  

Ik ben vast van plan om nog eens naar Delft te komen om daar het oude deel eens goed te bezichtigen. Leek mij een heel leuke stad.

Gisteren was het de eerste warme dag van het jaar en ik hoopte dat het vandaag niet minder zou worden. En die hoop was gelukkig gerechtvaardigd. Vandaag liep in Maassluis de route 10 van de midweektochten, die door de vereniging VTM worden georganiseerd. Op de heenweg had ik maar een heel klein beetje last van de drukte op de weg, dus dat viel allemaal reuze mee. Na de start liep het via de Schenkeldijk en de Maasdijk Maassluis uit om via de vrij drukke Lange Kruisweg uti te komen bij het plaatsje Maasdijk. Hierna liep het via o.a. de Bonnenlaan en de De Jonghlaan naar de Oude Hooislag vanwaar de route het Staelduinsebos in liep. Daar was de routebeschrijving niet helemaal duidelijk. Je zou een open plek tegenkomen waar bunkers waren weggehaald. Deze kwam ik echter niet tegen. Maar omdat ik de weg daar een beetje ken, was het eigenlijk geen probleem. In het Staelduinsebos heb ik ook nog even op een bank gezeten om mijn brood op te eten. Na dit bos liep de route over weer de Bonnenlaan naar de Pettendijk. Dit wordt later de Oranjedijk, welke we steeds rechtdoor moesten volgen tot vlakbij de finish.

Conclusie: heel lekker gelopen met zeer goed en zonnig weer.

Nadat ik afgelopen donderdag pijlen heb gezet voor de route van de Paastocht Gouda (samen met nog een aantal anderen) en nadat ik zaterdag rondgereden heb om evt. door de regen weggespoelde pijlen weer opnieuw aan te brengen en om te kijken of er geen wandelaars in de problemen kwamen, heb ik maandag deze tocht zelf gelopen. Wel iets aangepast, want ik heb een beetje geswitcht tussen de 25 km en de 40 km route. Hierdoor maakte ik er zelf een 30 km-tocht van. Toch wel handig als je voor het pijlen de routes al vooraf in je bezit hebt.

Samen met mijn vrouw Yvonne ben ik dus begonnen na een vlotte inschrijfprocedure. Bijna gelijk liepen we (nog de 40 km route) een parkachtig gebied in, richting het station Goverwelle in Gouda. Na wat omzwervingen kwamen we terecht op het Jaagpad richting Haastrecht. Via Haastrecht, waar we de 25 km-route oppikten, liepen we naar de Tiendweg. Dit is een pad door de polder richting Oudewater. Vroeger, zo kon ik mij herinneren, was dit een wel heel erg blubberig pad. Tegenwoordig is het nog wel onverhard, maar toch is er wel veel beter te lopen, zonder dat je gevaar loopt het water in te glijden.

Vlak voor Oudewater gingen we linksaf om via een klein stukje provinciale weg weer linksaf te slaan over een smal pad richting Hekendorp. Hier moesten we via een zelfbedieningsbrug het water oversteken. Na het drukken op een knop ging de openstaande brug naar beneden en konden we oversteken.

In Hekendorp, ook een leuk plaatsje, hebben we een kop koffie gedronken. Daar hadden we een enorme trek in. Daarna liepen we over een grindpad/onverhard pad weer de polder in. Vanaf Helendorp volgden we overigens weer de 40 km. Na enig rondzwerven kwamen we uit in Driebruggen, waar we linksaf sloegen naar het Wierickepad waarna we op de Enkele Wiericke uitkwamen, een onverharde grasdijk, welke we volgden tot aan de molen, waarna we over een tegelpad dwars door de weilanden liepen. Vlak voor Reeuwijk kwamen de 25 km- en de 40 km-route weer samen. Nadat we langs de Reeuwijkse plas zijn gelopen, liepen we via het Steinse Groen en de Steinse Tiendweg weer richting Gouda, waar nog een rustmogelijkheid was bij de plaatselijke voetbalvereniging CVV Jodan Boys. Vanaf hier volgden we weer de 30 km-route welke afboog van de 40 km. Na nog een stuk door Gouda te zijn gelopen kwamen we moe maar voldaan in het startbureau terug om ons wandelboekje te laten afstempelen. Mijn GPS stond op 30,9 km. Dus ik had de routes heel goed gecombineerd.

Al met al een heel prettige tocht met goed weer, wel bewolkt maar droog en niet al te koud.

Voor het eerst heb ik hier de 25 km-tocht gelopen. Meestal loop ik hier de 30 of de 40 km. Maar omdat mijn vrouw nog in de opbouwfase zit in de afstand na een blessure, hebben we de afstand hierop afgestemd.

We waren wel benieuwd naar de route, omdat deze de laatste jaren er niet beter op werd. Maar dat viel in alle opzichten mee. Het begin was al anders dan voorgaande jaren. Toen liepen we het eerste stuk langs de weg. Nu was dit door het park, dat nieuw was aangelegd. Ook verder liep de route door een redelijk groen gebied. Het bleek nu dus pas, dat het extra stuk van de 30 en de 40 km juist het minst mooie deel was. Hadden we dus weer geluk mee.

Alhoewel het gedurende het eerste deel van de tocht af en toe wel regende, hebben we toch heel lekker gelopen dit rondje vliegveld Zestienhoven. Ook rond het park Zestienhoven was de route verbeterd ten opzichte van de vorige jaren. Prima dus.

Na afloop hebben we in ieder geval met een positief gevoel ons wandelboekje laten stempelen. We hebben maar geen herinneringstegeltje gekocht omdat ze alleen tegeltjes hadden die ik al aan de muur heb hangen.

 

Leuke route en goed weer. Deze route liep langs de Nieuwe Waterweg in de richting van Hoek van Holland om voorbij de Maeslandkering weer terug te gaan via een rustig en groen fietspad richting Maassluis. Ik vind dit een van de leukere routes van de midweektochten.

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl