Fred's Wandelsite
Waarom deze site?

Op deze site geef ik een beschrijving van de wandeltochten die ik zoal heb gelopen. Dit kunnen korte of middellange afstanden zijn maar ook de langere afstanden, zoals Kennedymarsen van 80 km. Ook meerdaagse tochten, die ik heb gelopen worden beschreven. De door mij gelopen korte en middellange afstanden zijn beschreven vanaf 2010 tot nu en de door mij gelopen Kennedymarsen vanaf 1997 tot nu

-------------------------------------------------------------- 

Gastenboek:

Eventuele reacties kunt u kwijt in mijn gastenboek.
--------------------------------------------------------------

 Links naar andere leuke en/of nuttige sites:

In 2017 gelopen tochten:

Vanwege tijdgebrek en het risico van het vallen in herhaling bij reeds eerder gelopen tochten,
zal ik niet meer voor elke tocht een verslag maken.
Bij de tochten waar wel een verslag van is, wordt deze cursief en onderstreept weergegeven.

17-06-2017 Spijkenisse 29e Spijkenissermars RET 30 km
15-06-2017 Groningen Internetwandeling Wandelvanuit.nl 10 km
10-06-2017 Rotterdam Trainingstocht voor de Vierdaagse 35 km
03-06-2017 Ossendrecht Pinkstertocht 42 km
28-05-2017 Steenwijk Woldbergroute (Wandelnet.nl) 17 km
29-05-2017 Steenwijk Woldbergroute kort + extra 12 km
20-05-2017 Gouda 10e Omloop Krimpenerwaard 55 km
08-05-2017 Valkenburg Groene Wissel Langs de Geul en over Hoge Akkers 14 km
03-05-2017 Amersfoort Groene Stadswissel Klein Zwitserland 12 km
28-04-2017 Dordrecht Kennedymars Dordrecht-Ridderkerk-Dordrecht  80 km
23-04-2017 Arnhem NS wandeling Warnsborn 18 km
10-04-2017 Oirschot Op pad rondom de Logtse Velden 18 km
09-04-2017 Oisterwijk De parels vd Oisterwijkse Vennen 15 km
06-04-2017 Lochum Drie Bergen van Lochum 17 km
05-04-2017 Lochum Poort van Lochem 11 km
02-04-2017 Etten-Leur A. van Bergentocht 30 km
05-03-2017 Rotterdam Winterserie Tocht 6 15 km
26-02-2017 Ugchelen Zwientjestocht 30 km
18-02-2017 Den Haag Kijk-Hoek-Duinentocht  30 km
15-02-2017 Maassluis Midweektocht 22 15 km
05-02-2017 Rotterdam Winterserie Tocht 5 15 km
03-02-2017 Emmen Groene Wissel 20 km
28-01-2017 Rhoon Griendentocht 30 km
21-01-2017 Den Haag Wateringseveldtocht 30 km
08-01-2017 otterdam Winterserie Tocht 4 15 km

 

 



.




Na vorige week in Brabant te hebben gelopen, nu maar een tocht dicht bij huis. Ik heb deze trainingstocht al vaker gelopen dus ik wist zo'n beetje wat me te wachten stond. Ik?? Ja, want mijn vrouw had vandaag andere afspraken (kapper en passen op de hond van onze dochter die op vakantie is).

De route liep o.a. langs het Prinsenmolenpad en langs de Bergse Plassen, waarna we bij het nieuw aangelegde Zestienhovenpark kwamen. Dit is een nieuwe wijk met heel veel groen, dus best lekker lopen. Hierna liepen we langs de start-/landingsbaan van het vliegveld Rotterdam-Den Haag, waar net een vliegtuig aan het taxiën was. Het viel mij op dat dit toch wel heel erg veel herrie maakt, iets wat niet opvalt wanneer je zelf in een vliegtuig zit.

Hierna liep de route naar het bosachtige terrein bij de Rotte, waar we ook nog een heel stuk door liepen.

Al met al was het, ondanks dat de route Rotterdam nauwelijks uitging, een heel groene tocht. Wel wat weinig onverhard, maar daar had ik eigenlijk vorige week al veel van gehad.

Opmerkelijk bij de RWV is altijd de prima verzorging. Koffie, thee, limonade, water, bouillon of soep (keuze tussen 2 verschillende) is te verkrijgen en is gratis op hun eigen verzorgingsposten.

Een goede laatste test voor mijn geplande Kennedymars Rijsbergen van volgende week.

Yvonne wilde weer 40 km lopen. Dat was voor haar al weer een tijd geleden. Dus kozen we voor de Pinkstertocht in Ossendrecht van 42 km, een tocht die we al eerder hebben gelopen en waar we heel goede herinneringen aan hadden.

De heenreis verliep goed en ook het inschrijven verliep snel, dus we konden goed op tijd starten. Het was een tocht die wel gepijld was maar geen routebeschrijving op papier had. Ben ik altijd wat huiverig voor, maar dat bleek totaal ongegrond. De bepijling was dik in orde.

De route liep heel erg veel door bos en ook de heide werd niet overgeslagen. We hebben maar heel weinig bebouwde kom gezien. precies ons lievelingsterrein dus, juist omdat er heel veel onverharde paden in zaten. Wel was de tocht heel vermoeiend, omdat er ook heel veel door los zand gelopen moest worden, ook stijgende en dalende paden. Maar wat was het mooi!!!

Na afloop melden wij ons vermoeid maar wel heel tevreden af.

Weer eens een Kennedymars gelopen. Deze hier had ik nog nooit gedaan, dus ht was wel een beetje spannend. Zeker omdat de maximum tijd die beschikbaar was slechts 18 uur was in plaats van de 20, ook al heb ik die 20 uur nooit helemaal nodig gehad.

's Nachts liep de route toch vrij veel over onverharde paden, wat meestal bij dit soort marsen niet vaak voorkomt, althans niet in de nacht. Alhoewel je 's nachts niet zo heel erg veel kan zien, viel het wel op dat het een mooie omgeving was, met af en toe een mistflard waar je doorheen liep. 

Overdag liep de route richting Barendrecht en Rhoon met de grienden en langs de Maas. Mooi allemaal.

De verzorging was goed met ongeveer elke 10 km een wagenpost of caférust. Van dee laatste waren er drie, waar ook de tas met evt. reservekleding klaar lag.

De tocht was, zoals bekend bij de RWV-tochten, prima verzorgd en bepijld. mensen bij de posten waren zeer vriendelijk en motiverend. Een prima mars welke wel weer aantoonde dat het wel heel erg leuk is om ook 's nachts te lopen.

Helaas hield ik er wel een blessure aan over aan mijn rechterenkel, waardoor ik de Kennedymars Hilversum twee weken later, niet kon lopen. Ook tijdens de Omloop Krimpeneerwaard drie weken later bleek dat die enkel toch nog niet helemaal genezen was. 

Vandaag de 25 km-versie van dag 1 van de Capelse 2-daagse gelopen. Omdat ik dit jaar niet meer de wandelschoenen zal aantrekken, sluit ik dit wandeljaar af met een totaal aantal gewandelde kilometers van 1510. Een nieuw jaar-record voor mij. 

Vanaf de start liepen we deels via een graspad langs de Erasmusweg naar sportvelden, waar we tussendoor liepen om in het Zuiderpark uit te komen, een van de vele parken die Den Haag rijk is. In dat park kwamen we nog langs het voormalige stadion van ADO Den Haag. Na het Zuiderpark liepen we naar twee andere parken, Overvoorde en Steenvoorde. Hierna liepen we naar Rijswijk waar er op het sportpark Prinses Irene een rustmogelijkheid was. Ik maakte daar alleen even gebruik van het toilet en liep daarna meteen weer verder. Vanaf hier miezerde het eigenlijk voortdurend. Door een smal stadspark liepen we verder Rijswijk in om uit te komen in de wik Wateringseveld (alweer Den Haag). Hier was wel enige onduidelijkheid in de bepijling (soms afwezig) en in de routebeschrijving (linksaf ipv rechtsaf is wat lastig) maar uiteindelijk zijn we toch wel goed uitgekomen. Nu weer terug naar Den Haag waar we via nog een klein rondje weer bij de start terugkwamen. Ondanks de af en toe wat mindere bepijling en beschrijving en het miezerige weer heb ik toch wel lekker gelopen. Door deze 20 km-tocht heb ik nu nog maar 15 km dit jaar nodig om aan de 1500 km te komen in 2016. Een nieuw afstandsrecord voor mij.

Eindelijk goed weer bij deze winterserie. Wel koud, maar daar is het uiteraard een winterserie voor. het was een prima route, welke alleen voor de 15 km-versie maar een klein stukje buiten het Kralingsbos liep. Prima

Dit was een leuke tocht, welke via Kijkduin en de duinen het Westland in liep.

Vandaag de 2e tocht uit de winterserie RWV. Ondanks het toch wel zeer heftige weer waren er toch ca. 150 deelnemers, welke de storm en de regelmatig vallende regen trotseerden. De route liep langs de Bergse Voorplas over het Prinsemolenpad naar het Bergse bos. In dat bos was het toch niet zo prettig met die storm, waardoor er toch wel een aantal takken van de bomen afwaaiden. Gelukkig niet op mijn hoofd. Maar spannend was het wel allemaal. Hopelijk zijn de weergoden de volgende tochten uit deze serie wat beter gestemd.

Toch wel lekker gelopen.

Vandaag naar Lexmond gegaan voor de Speculaastocht, welke door de SWD werd georganiseerd. Het was, tegen mijn verwachting in, een tocht met toch redelijk veel bosachtig terrein en ook veel onverharde wegen. Af en toe liep je wel langs de Merwede of het Merwedekanaal, maar dat was niet storend. We kwamen tweemaal op dezelfde rustplaats, na ca. 12 km en na ca. 20 km. Beide keren heb ik een koffie genomen en de 2e pauze nam ik het bij deze tocht verstrekte stuk speculaas.. Ondanks dat de rust 2 maal op dezelfde plek was, liep je toch niet veel dubbel. Prima tocht.

Vandaag startte de nieuwe winterserie van de RWV in Rotterdam. Na vorig jaar enkele tochten daarvan gelopen te hebben, besloot ik nu maar mij voor de hele serie in te schrijven. De organisatie en bepijling van deze routes zijn bij de RWV altijd goed, zo ook deze keer. Het was nu het rondje Kralingse Bos en Kralingse Plas. Altijd een mooie route. Het weer werkte niet echt mee. Ik had zo nu en dan toch mijn paraplu nodig. Maar toch wel lekker gelopen.

Vanuit het startbureau liepen wij (mijn vrouw en ik) over een vrij lange en smalle weg door polderlandschap Brielle uit om via een omweggetje Oostvoorne te bereiken.Deze plaats liepen we via de randen voorbij door een wat bosachtig terrein. Na Oostvoorne liepen we naar het in het beheer van het Zuid Hollands Landschap staande natuurgebied rond de Tenellaplas. Best een mooi gebied. Bij het bezoekerscentrum was een café, waar we een kop capucino namen met een lekker stuk appeltaart. We hadden er daar al 11 km opzitten, en het liep allemaal lekker snel. Hierna liepen we door dat natuurgebied naar de Brielse Maas, welke wij volgden tot aan Kruiningergors.Onderweg passeerden wij nog een oude toren, wat vroeger een vuurtoren bleek te zijn geweest. Ook lagen daar nog de resten van vroegere verdedigingswerken. Nog steeds de Brielse Maas volgend kwamen we vlak voor het Brielse Meer weer in Brielle, waar we langs het 1 april-monument de oude binnenstad bereikten. Best leuk daar. Hierna waren we al weer snel op het startbureau terug. Leuke tocht, alleen jammer dat er vooral in het beginstuk erg veel autoverkeer was. Het weer was prima. De zom liet zich regelmatig zien en er was geen wind.

Weer eens, nu samen met mijn dochter, een Midweektocht van 15 km gelopen in Maassluis, ditmaal een rondje door o.a. het centrum van Maassluis. Er was droog weer voorspeld, maar af en toe miezerde het ook wel een beetje. Maar toch wel lekker gelopen. Wel had ik wat onenigheid met het wisselgeld, dat ik terug had behoren te krijgen bij het betalen van de deelnamekosten. Ze waren typisch in de war met de 1 euro- en 2 euromunten. Ik ook helaas, omdat er vrij veel klein geld bij zat dat ik terug kreeg, met als gevolg dat ik wat te weinig heb teruggekregen. Men was echter niet bereid om de kas na te tellen. Wel jammer. Voor het teveel betaalde geld zal ik nog wel een paar keer "gratis" meelopen. Ik heb bijna alle routebeschrijvingen tenslotte. Maar voorlopig zien ze mij daar ook niet meer officieel.

Samen met mijn dochter hier de 30 km-route gedaan.

Na afloop van de Slag om Arnhem in het najaar van 1944 zaten ongeveer 6000 Britse militairen op de noordelijke oever van de Rijn vast in vijandelijk gebied. Veel van deze militairen wisten met behulp van het verzet op en rond de Veluwe onder te duiken. Uiteindelijk ontstond het plan om de ondergedoken militairen tijdens twee nachtelijke operaties te evacueren over de Rijn, naar bevrijd gebied. Operatie Pegasus 1, een gevaarlijke tocht in de omgeving van Ede, vond plaats in de nacht van 22 op 23 oktober 1944

De Pegasus Wandeltocht vindt op diezelfde datum plaats en voert de deelnemers langs gedeelten van de oorspronkelijke route. Je loopt vanuit Wekerom naar Renkum om via Wageningen, Bennekom en de Edese bossen het eindpunt te bereiken. De finish is bij Hotel de Bosrand in Ede. Vervolgens word je in originele legervoertuigen uit de Tweede Wereldoorlog naar het startpunt van de tocht gebracht.

De tocht liep veel over onverharde paden door bos en heide. Het weer liet zich ook van zijn beste kant zien. Wel wat bewolkt, maar ook de zon liet zich soms even zien. 

Er was lekker weer voorspeld, dus ik trok, ditmaal alleen, mijn wandelschoenen maar weer eens aan. Ik had gekozen voor de RS80 tocht in Rijswijk. Volgens informatie op hun website liep deze tocht o.a. door het oude centrum van Delft. Altijd leuk. De start was wat moeilijk te vinden omdat mijn navigatiesysteem de juiste straat niet kon vinden.  Maar na wat rondzwervingen door Rijswijk kon ik eindelijk starten. Via een omweg door het Wilhelminapark kwamen we te lopen langs de Delftse Vliet. Onderweg passeerden wij nog een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan 10 verzetsstrijders die waren geëxecuteerd ("Voor hen die vielen"). Langs de Vliet was de weg opengebroken en er stond een pijl naar rechts, een parkje in. Na een paar smalle zandpaden zouden we, volgens de pijl die daar stond, linksaf moeten slaan. We moesten echter langs een standbeeld van Wilhelmina lopen, en dat stond juist naar rechts. Na enige verwarring en overleg tussen meerdere wandelaars, gingen we dus naar rechts om vanaf het standbeeld de beschrijving en de pijlen weer te volgen. Dit bleek dus een geode keus te zijn. Hierna kwamen we uit in het oude centrum van Delft.  Altijd leuk om te lopen daar. Na het plein, van waaruit Vermeer zijn "Gezicht op Delft" heeft geschilderd liepen we langs het water van de Schie tot aan het Kruithuis, dat momenteel in gebruik is bij de Scouting Delft. Die organisatie verzorgde een koffiepost, waar je voor het luttele bedrag van 50 cent een kop koffie kon kopen welke zeker lekker was. Na een rondje om de vijver daar om de gebouwen even goed te kunnen bekijken, liepen we weer verder langs de Schie, staken deze over en liepen aan de overkant een stukje terug. Hierna kwamen we op de campus van de universiteit in Delft. Niet een echt interessant deel van deze route. Je kon alleen wel zien dat de universiteiten in Nederland geld te veel lijken te hebben, gelet op de dure gebouwen die ze hebben neergezet. Maar verder zouden ze dit stuk van de route mogen vervangen wat mij betreft. Na een rondje langs een begraafplaats door een parkachtig terrein en langs de botanische tuinen liepen we weer naar het oude Delft. Hier kruisten we de alom bekende Markt en enkele steegjes. Dat was weer genieten. Hierna liep het weer langs de Delftse Vliet en door het Elzenburgerbos terug naar de start. Al met al, ondanks enkele onduidelijkheden in de bepijling en in de routebeschrijving, toch wel lekker gelopen. Overigens ben ik dergelijke onduidelijkheden niet gewend van deze vereniging. Maar het was goed weer, dus ik zal maar niet te veel klagen.

Misleid door het weerbericht voor de zaterdag, zijn we gisteren niet gaan lopen maar vandaag. Maar niet getreurd, ook vandaag liep in Austerlitz de Herfstbossenwandeling. Het was alweer een hele tijd geleden dat wij (mijn vrouw en ik) daar liepen en we hadden weer een “rondje om de Pyramide” verwacht. Niets was echter minder waar. De route van de 25 km liep een totaal andere kant uit. Veel door gebieden van het Utrechts Landschap en over het Klompenpad dat daar loopt. Al met al heel veel onverharde paden. Na dit Klompenpad liep het door de natuurgebieden Blikkenburg en Wulperhorst, waarna we weer via een tunneltje onder het spoor door bij de Kromme Rijn aankwamen, welke we een tijd volgden, overigens nog steeds over het Klompenpad. Nu volgde een klein stuk door Driebergen en na het station doken we weer het bos in. Daar had “de Meisjesclub” een wagenrust georganiseerd waar we tegen heel schappelijke prijzen koffie, koek of iets anders lekkers konden kopen. Ook stond hier een toilet.

Hierna liepen we via een klein stukje fietspad langs een autoweg weer het bos in, waar we een heel mooi aangelegd stuk parktuin konden doorkruisen. Daar hielden we nog even een korte pauze om ons brood te eten, waarna we weer verder gingen. Hierna liepen we nog door het Rijsenburgse Bos. Langs een heel mooi gelegen meertje en wat heidevelden kwamen we weer op een verharde weg, welke wij moesten oversteken om naar het landgoed Noordhout te gaan.

Hierna was het nog een stukje van het landgoed Den Treek/Henschoten, waarna we met een zeer tevreden gevoel ons konden afmelden.

Prima tocht met veel onverharde paden en een grote variatie van bossen.

Het weer begon heel goed, maar na enige tijd begon het te regenen en hadden we onze regencapes nodig. Gelukkig werd het toch wel weer droog.

Zeker voor herhaling vatbaar.

Voor de 26e keer in Maassluis een midweektocht gelopen. Het was, ondanks een redelijk harde wind, toch best goed weer, dus waarom niet. Het was route nr. 3, welke ik al eerder heb gelopen. Hij liep naar De Lier en via de Westgaag weer terug naar Maassluis. Best leuke route met fietspaden en betrekkelijk weinig autowegen, welke dan nog eens vrij rustig waren ook. Wel heb ik snel gelopen met 2:45 uur. Dat is ongeveer een half uur sneller dan de vorige keer. Opmerkelijk is dat ik op schoenen liep die ik heb laten repareren. De voering was kapot gegaan en de schoenmaker heeft een stuk soepel leer over de beschadiging heen geplakt. Is prima gelukt.

De wandeltocht met de wat vreemd aandoende naam “Fijn in Oostzaan en Twiske” hadden mijn vrouw en ik uitgekozen voor onze 25 km tocht. Het was een poldertocht, waar ik zelf nooit zo van houd, maar na de “overdosis” aan bos gisteren had ik er nu echter wel zin in.

 Bij de start bleek dat de route niet bepijld was en dat we het moesten doen met de routebeschrijving. Wel werd, met de pen, op een bijgesloten kaartje een rustplek aangekruist. Naar wat ik heb gehoord, was dat de dag ervoor, toen deze tocht ook werd gehouden, niet het geval (men luistert dus wel naar de wandelaar).

 De route was over het algemeen echt wat je van een poldertocht kan verwachten. Heel veel heel lange wegen en heel erg veel verre uitzichten. Met veel zon en hier toch af en toe wel wat struiken in het polderlandschap, was het toch wel erg mooi allemaal. Soms leek het een beetje op de Krimpenerwaard. Een open en wijds landschap, maar toch niet erg kaal, wat je ook wel vaak in polders ziet.

 De koffieplek was een boerderij, waar in het kader van www.rust.nu een rustplaats was gecreëerd. Je moest zelf koffie zetten (Senseo) of thee. Er waren ook koeken te koop en er lagen wat pakjes drinken. Een prijslijstje lag er bij en het geld kon je in een kistje doen. Ook was er de mogelijkheid om naar het toilet te gaan. Dit soort rustplaatsen schijnen in enkele provincies langs de Lange Afstands Wandelpaden aangelegd te zijn. Leuk en handig.

 Overigens was de angst om een onbepijlde route te lopen in dit geval ongegrond. De beschrijving was heel duidelijk.

 Al met al heel lekker gelopen, ook al was het een poldertocht, door plaatsjes als Purmerland en Den Ilp en het gebied Twiske. En de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik daar nog nooit van had gehoord.

De door mij geplande Kennedymars Leerdam kon door omstandigheden niet doorgaan, dus ik heb maar gekozen om vandaag overdag te gaan lopen. Mijn keuze viel op de Markdalwandeltocht in Breda. Bij aankomst, welke wat vertraagd was door wegwerkzaamheden bij Rotterdam, heb ik gekozen voor de 30 km route. Op de routebeschrijving las ik echter dat de extra 10 km van de 40 km was opgesplitst in 2 extra lussen van ongeveer 5 km elk. Dus ik nam de beschrjving van de 40 ook maar mee.

Voor de rustposten onderweg kreeg je bonnetjes mee, tegen inlevering waarvan je onderweg koffie, bouillon en een appel kon krijgen. De richting was steeds aangegeven d.m.v. gekleurde bordjes (rood=rechts, geel=links en wit is rechtdoor).  Helaas klopte de route-aanduiding niet altijd en soms gaf ook de beschrijving niet echt duidelijkheid. Wat overleg met medewandelaars en soms door wat gokwerk kwamen we toch steeds wel weer goed uit. Ben ik trouwens niet gewend bij deze vereniging.

Maar de omgeving waar je door liep was wel heel erg mooi. Veel onverhard en heel veel bos en heide en maar heel weinig stedelijk gebied. Prima. Na ongeveer 13 km had je de eerste splitsing tussen de 30 en de 40 km, waar ik dus koos voor de 40 km-route. Dit was direct na de eerste wagenrust, waar ik een kop koffie heb genomen (lekkere koffie!). Na deze extra 5 km kwam de 40 km-route weer samen met de 30 km-route, welke ik verder ben blijven volgen tot de 2e wagenrust (mijn kopje bouillon). Na wat geharrewar over de juiste route liep ik weer verder om bij de volgende splitsing met de 40 km toch de 30 km te blijven volgen. Na de volgende samenkomst met de 40 km, kwam de 3e wagenrust. Hier ruilde ik mijn fruitbon in voor een kop koffie, waar ik veel meer trek in had.

Na deze rust, welke op dezelfde plaats was als de 2e rust (nu was het verwarrende richtingbord verwijderd) was het nog maar 5 km naar de finish.

Los van enkele onduidelijkheden in de route, heb ik prima gelopen en heel erg genoten van het vaak onverharde parcours door bos en heide. Bovendien was het werkelijk prima weer.

Prima.

Morgen, als tegenhanger van deze bostocht, een poldertocht vanuit Oostzaan van 25 km, welke ik dan wel samen met mijn vrouw zal lopen.

Voor de eerste maal liepen mijn vrouw en ik een tocht van de OLAT Wandeldagen. De keuze viel op de 25 km route op de zondag, geheten de Boskant-route. De start was bij Natuurpoort de Vresselse Hut in Nijnsel.

Na het vertrek uit de Vresselse Hut kwamen we gelijk al in een landschap dat typerend is voor de Meierij, namelijk de Vresselse Akkers, een gebied met veel populieren, die we behoorlijk hoorden ritselen in de wind. Het hout van deze bomen werd vroeger gebruikt voor klompen en lucifers.

 

We staken de Dommel ov er en liepen in de richting van de A50, welke we moesten oversteken via een viaduct. Hierna volgde al snel de eerste wagenrust. Deze vonden wij echter wel veel te vroeg. We hadden pas 4 km gelopen.

 

Hierna liepen we naar de Sonse Heide, waar we een lange zandweg volgden door het voormalig luchtlandingsterrein van de Airborne Divisie in september 1944. Als herinnering hieraan staan er een aantal kleine parachutes opgesteld.

Via een waterwingebied liepen we naar het kerkdorpje Boskant over nog vrij veel half- c.q. onverharde wegen, waar we bij een caférust terecht kwamen, welke wij ook oversloegen, We besloten om bij de volgende wagenrust wat te gebruiken, welke op 18 km zou zijn. Na ca 8 km aan onverharde en soms verharde wegen via het natuurgebied De Scheeken, waar na de 25 km verder ging naar de andere kant van Boskant en de Espendonk. Hier was de volgende wagenrust, waar we  koffie en een heerlijk stuk vlaai namen. Ook kochten we beiden een flesje sportdrank voor onderweg. Door de warmte hadden we eigenlijk iets te weinig drinken bij ons namelijk.

 

We hebben nog een klein extra rondje gelopen langs het kasteel Henkenshage, dat direct achter de rustpost stond. Dit kasteel, dat gebvouwd is in het begin van de 14e eeuw en in de oorlog gebruikt werd als distributiekantoor en later als hoofdkwartier van de 101e Airborne-divisie. Het kasteel heeft nog wel enig muurwerk heeft uit de 14e eeuw, maar het grootste deel is gebouwd tijdens veranderingen die in 1850 zijn aangebracht.

 

Hierna liepen we via het landelijk gelegen Nijnsel en het Vresselse bos weer terug naar het startbureau.

 

Een heerlijk dagje lopen door een schitterende omgeving.

Een week na de Vierdaagse Nijmegen had ik weer zin om een stuk te gaan lopen. Niet een heel grote afstand, maar 25 km zou toch wel leuk zijn. In Maasdijk liep een georganiseerde tocht, welke die afstand “in de aanbieding had”. Maasdijk ligt tegen Maassluis aan, dus ik verwachtte min of meer, dat het grootste deel van de route mij wel bekend voor zou komen. Dit viel echter mee. Zeker de eerste helft, met eerst een stuk langs de Oranjeplassen en daarna een heel groot stuk grasdijk, kende ik nog niet. Best mooi lopen daar. Later kwam de route uit bij het Staelduinse Bos. Dat kwam mij wel bekend voor, maar is toch altijd een mooi gebied om te lopen. Daar vlakbij was ook een rust ingepland, waar je koffie en een broodje kon krijgen. Dit was inbegrepen in de toch al lage deelnameprijs. Vanaf het genoemde bos liep de route verder via de voor mij wel bekende Oranjesluis en de Maasdijk en Nolweg.

Al met al was het zeker de moeite waard om daar te lopen. Het weer hield zich byzonder goed, ondanks de verwachtingen. In het begin was het sterk bewolkt maar het werd steeds lichter en na verlop van tijd ging de zon zelfs schijnen. Het was zo’n 23 graden.

Deze keer zijn mijn vrouw, die niet mee mocht lopen (uitgeloot), en ik al op zaterdag naar Malden gegaan om onze tent op de Vierdaagsecamping Malden op te zetten. We stonden al voor de 4e keer op deze camping en het wordt steeds drukker daar. Op zondag zijn wij naar de Wedren gegaan voor mijn aanmelding. Vanwege de 100ste editie kregen de wandelaars een rugzak en een speldje met een gladiool. Best een leuk gebaar. Op maandag kwam ook mijn dochter erbij, die toen haar aanmelding regelde.

Omdat zij 40 km moest lopen, deed ik dat ook, ook al zou ik zelf al een jaar of zes de 30 km-versie kunnen doen. Maar samen loopt het veel gezelliger.

Dag 1 begon ’s morgens met de late start al met een redelijke temperatuur, maar het zou die dag toch wel heel erg heet worden met ca. 27 graden. Maar over het algemeen liep alles vrij snel door, ook al deden er meer mensen mee dan de voorgaande jaren. Alleen op het laatste stuk, direct na de dijk en vlak voor de Waalbrug liep het vast. Er was een deel van het wandelgedeelte van de brug afgesloten, waardoor we met een heel grote groep in de brandende zon stil stonden. Daar zag ik toch aardig wat wandelaars “plat” gaan door de warmte. Dit was toch wel te wijten aan het halveren van het voor wandelaars beschikbare gedeelte. Toen eenmaal de blokkade van dit pad was opgeheven, liep e.e.a. weer beter door, maar ook op de brug zelf gingen er nog enkele plat. Ik weet niet wat de oorzaak was van deze blokkade, maar eigenlijk mag dit niet gebeuren. Gelukkig hadden mijn dochter melissa en ik geen problemen, dus wij haalden de finish ruim op tijd. Achteraf bleek, dat de eindtijd waarop iedereen uiterlijk binnen moest zijn, met een half uur was vertraagd. Dit werd echter pas enkele minuten voor 5 uur via de 4-daagse app doorgegeven. Of veel mensen daar dus iets aan hebben gehad waag ik dus te betwijfelen. Wel werd bij het afmelden gezegd dat de volgende dag de start van de 40 en 30 km een half uur eerder was vanwege de warmte. Ook daar kun je je van afvragen of dat wel enig nut heeft, maar goed, daar zeur ik dan maar niet over.

Dag 2 begon wel erg vroeg met een vroege start en dan nog een half uur eerder. Ook deze dag werden er tropische temperaturen verwacht. Dus in het begin hebben we maar vrij snel doorgelopen, zodat we ’s middags het wat rustiger aan konden doen. Probleem was wel dat ik deze ochtend een complete inzinking bleek te hebben (al enkele nachten slecht geslapen). Maar dat ving ik op met de instelling “niet zeuren maar doorgaan”. Naderhand kreeg ik van mijn dochter op mijn kop omdat ik niets had gezegd zodat we wat meer hadden kunnen rusten. Maar ’s middags ging het wel weer en we bereikten verder zonder problemen de finish. Onderweg veel gezelligheid in de dopen en veel waterposten van bewoners. Aan het eind van die dag, op de camping kregen we een heuse windhoos voor onze kiezen en moesten we met drie personen aan de tent hangen om deze te redden. Het duurde gelukkig niet lang, maar er zeten wel wat scheuren in de tent na afloop. Wat provisorisch gerepareerd (met sporttape) en na afloop maar een biertje genomen. Overigens konden ok vandaag de wandelaars een half uur later binnenkomen, maar ook vandaag werd dat pas vrij laat doorgegeven.

Dag 3 is van oudsher de mooiste dag. Over de Zevenheuvelenweg. Ook nu, met iets minder hoge temperaturen dan de vorige dagen, liep het wandelpeloton goed door. Na die eindeloze weg in en naar Groesbeek was de Zevenheuvelenweg weer genieten, met een pauze op het militair oorlogskerkhof aldaar (even een serieuze noot tussen al die vrolijkheid en gekkigheid).

Dag 4, de laatste dag. Op de heenweg was het droog, maar er werd wel regen en onweer verwacht. Dus maar weer stug doorlopen zolang het nog droog was. Maar al snel begon het te regenen en niet zo zuinig ook. Ik geloof dat niemand zijn schoenen aan de binnenkant heeft droog gehouden. Naderhand begon het ook nog te onweren. Tussendoor was het even een paar minuten droog welke minuten we hebben gebruikt om even op een paaltje te zitten en wat te eten. Daarna ging de buit weer los. Het was zo erg dat mijn regenponcho (niet zo’n weggooiding maar een “echte”) het ook niet meer aankon. Vlak voor Linden hebben we onder een viaduct even gepauzeerd om wat te drinken en weer wat te eten. Iedereen was daar zijn sokken aan het uitwringen en even aan het bijkomen. Gelukkig werd het toen droog en maakte de bewolking weer plaats voor de zon, waardoor het weer behoorlijk aan de warme kant werd.

Conclusie van deze 100ste Vierdaagse is dat de organisatie wel een paar steekjes heeft laten vallen, waarvan de belangrijkste was het blokkeren van de doorgang op de Waalbrug. Ook de late berichtgeving over het later mogen finishen is natuurlijk niet zo best. Men loopt zich rot om de tijd te halen, blijkt dan dat je het iets rustiger had kunnen doen het laatste stuk. Vroeger werd nog nieuws (over latere finish, vervroeging van de start) via SMS rondgestuurd. Maar daar heb ik ook niets van gezien. Wel beter was de in- en uitgang van het militaire rustterrein bij de Lidl bananen post. Daar was nu de in- en uitgang gesplitst, zodat het minder uit de hand liep daar. En van de hele hysterie vooraf over de 100ste merkte je nu weinig meer onderweg, alleen wat rozetten op lantaarnpalen.

Vanuit het startbureau liep de route recht toe recht aan naar de Vecht, een rivier waar ik de laatste maanden al vaker langs heb gelopen. Deze rivier volgden wij enige tijd. Via wat omzwervingen kwamen we uit bij kasteel Slot Zuilen. Hierna weer een stukje Vecht, waarna we bij de Maarsseveense plassen uitkwamen. Daar hield ik even een koffiepauze bij hetzelfde café/restaurant de Pannekoekenbakker als bij de tocht vanuit Loenen, enige weken terug. Ook nu was de koffie daar erg lekker. Hierna liep de route de Maarsseveense plas bijna helemaal rond om uit te komen bij het rustgebied Nedereindsevaart. Via een erg landelijk gebied liepen we langs het fort Ruigenhoeksedijk en het fort De Gagel. Weer terug in Utrecht liepen we nog door een parkachtig gebied langs een tuinvereniging en langs het fort De Klop, waarna we weer terug kwamen op het startbureau. Het was een mooie tocht, veel groen maar af en toe wel een erg lange weg tussendoor. Prima weer, droog, zonnig en warm. Wel leuk dat ik nu in een paar maanden het hele gebied tussen Amsterdam en Utrecht met een paar tochten heb doorkruist. En nu op naar het carnaval in Nijmegen.

Omdat mijn vrouw dit jaar uitgeloot was voor de 4-daagse in Nijmegen, hebben we besloten om de 4-daagse Het Gooi vanuit Laren te lopen en wel voor de maximale afstand van 40 km per dag.

Dag 1: Bosroute

We verlieten Laren in de richting van Baarn. Eerst kwamen we over het terrein De Amerpoort, een werkgemeenschap voor mensen met een verstandelijke beperking. Hierna liepen de 40 km-wandelaars via het park van Kasteel Groeneveld, dat is gebouwd in 1710, naar de Hoeve Ravenstein. Hier bevindt zich een boerderijwinkel. De route ging verder door de bossen van boswachterij De Vuursche, gelegen tussen Hilversum en Baarn, langs de kruisvijver naar het theehuis ’t Hooge Erf, waar we een kop koffie namen en even van het toilet gebruik maakten. De route liep langs de camping De Zeven Linden naar De Stulp, een heidegebied met vennen aan de noordelijke uitlopers van de Utrechtse Heuvelrug. Na nog een lus van 10 km via het natuurgebied Op Hees (Soest) kwam de 40 km weer samen met de 30 km om de weg te vervolgen langs de hekken van Kasteel Drakensteyn naar de Lage Vuursche. Vanaf hier ging de route verder over de Kloosterlaan door het Eyckensteinse Bos en langs de golfvelden van Hilversum. Vanaf hier ging het samen meet ook de 20 km via de Pannekoekvijver naar het Laarder Wasmeer. Als laatste nog een stukje Zuiderheide waarna we via de Laarder Engh met zicht op de Sint-Jansbasiliek weer terug kwamen bij de start.

Een mooie eerste dag met veel onverhard en veel bos.

Dag 2: Polderroute

Omdat wij zelf in een polderlandschap wonen, verwachtten wij vooraf niet echt veel van deze dag. Het begon al slecht met een wolkbreuk die boven onze hoofden losbarstte. We hebben dus maar besloten om vandaag met de auto naar de start te gaan. We reden tot over de assen in het water op een gegeven moment.  Bij de start bleek dat de starttent en de directe omgeving volledig onder water waren gelopen. Bij de start was het dus al heel erg moeilijk om niet direct al kletsnatte voeten te krijgen. Gelukkig werd het, toen wij gingen lopen, droog.

Eerst liepen we via kletsnatte modderpaadjes via de Postiljonheide, het Slingerpaadje, het Golfterrein van de Goyer Golflub, een kwekerij en een speciaal voor deze tocht opengesteld weiland van Valkengoed naar de Wakkerendijk. vanaf hier liep de 40 km richting de Eemnesserpolder, en niet alleen in de richting van, maar er dwars doorheen, via onverharde paden en grasdijken in dit gebied van de Eem en de Vaart. Dit was wel heel zwaar lopen maar wel heel erg mooi. Hierna kwamen de afstanden weer samen in Eemnes, een dorp met een aantal terrasjes

Hierna liepen de 30 km en de 40 km wandelaars nog over een deel van de onverharde Zomerdijk met uitzicht over de waaien (door dijkdoorbraken ontstane gaten) en verlieten de polder over een mooi aangelegd fietspad. Hierna liepen we ng over de Goyergracht Noord, de provinciegrens Noord Holland en Utrecht. Via Blaricum liepen alle afstanden weer gezamenlijk naar De Woensberg. Hierna liepen we via het nieuwe ecoduct Laarderhoogt en via de hei en enige villawijken terug naar de start.

Achteraf moeten wij bekennen dat deze dag fantastisch mooi was. Wel hadden we drijfnatte schoenen en voeten door de blubber en het natte gras en de vele plassen op de onverharde paden, die al in het begin van deze dag voor ongemakken zorgden.

Dag 3: Buitenplaatsenroute

Vandaag begon de dag met beter weer dan gisteren. Via de Westerheide liepen we naar de natuurbrug Zanderij Crailoo, met een lengte van 800 meter het langste ecoduct ter wereld. Daarna door het Spanderswoud naar de ’s Gravelandse Buitenplaatsen. Achetereenvolgens liepen we over de landgoederen Batam, met een extra lus voor de 40 km, Schep en Burgh met een landschapstuin en een ijskelder, Boekesteyn. Hierna liep de 40 km route een uitstapje naar Ankeveen, waarna we weer op Spanderswoud kwamen met daarna het landgoed Hilverbeek.  Na boerderij Stofbergen liepen we via het landgoed Schoonoord naar Jagtlust, wat een van de kleinere buitenplaatsen in “s Graveland is. Dan kwamen we nog in Gooilust waarna we definitief de ’s-Gravelandse buitenplaatsen verlieten. Via het Corversbos ebn het Spanderswoud liepen we via de Westerheide en de Engh weer terug naar Laren.

Dag 4: Gooimeerroute

Door de Engh, langs de enige molen van het Gooi die nog op de oorspronkelijke plek staat, liepen we langs de hertenkamp en het Singermuseum naar het landgoed Larenberg.  Hierna vervolgden we onze weg over de Blaricummerheide en via de nieuwe natuurbrug Laarderhoogt naar de Bussummerheide. Door Bussum-Zuid liepen we naar het nieuw ontwikkelde natuurgebied Gijzenveen  en vandaar naar het Naardermeer, o.a. over een smal plankepad (2 planken breed) over een zeer moerassig gebied). Via enige omzwervingen liepen we via de landgoederen Oud Bussum en De Beek naar de vestigstad Naarden. Na Naarden liepen we over de Oostdijk het Gooimeer. Over de Eukenberg bereikten we enkele historische Kalkovens en de haven van Huizen. Via het oude dorp Huizen voerde de route langs de Tafelberg weer terug naar Laren, waar we via het centrum met de “De Coeswaerde”, de Brink, de Basiliek en langs vele terrasjes weer terug gingen naar de start.

 Conclusie over deze 4 dagen: prachtige routes, veel onverhard, waardoor het wel zwaar was, erg goed georganiseerd en gepijld. Zeker voor herhaling vatbaar.

Ook van deze tocht heb ik geen verslag kunnen maken.

Vanwege tijdgebrek is van deze 35 km resp. 40 km lange tocht geen verslag gemaakt.

routeomloop

De Krimpenerwaard is een gebied dat wordt omsloten door de Hollandse IJssel, de Lek en de Vlist.  'Krimp' betekent rivierbocht, en een 'waard' is een geheel door rivieren omgeven stuk land.  Er zijn meerdere polders in het gebied. Ten oosten ligt de Lopikerwaard, ten westen de Zuidplaspolder.  De Krimpenerwaard wordt voor het eerst in documenten vermeld in 944. Dorpen en steden in de Krimpenerwaard zijn Krimpen aan den IJssel, Schoonhoven, Bergambacht, Stolwijk,  Ammerstol, Haastrecht, Berkenwoude, Lekkerkerk, Krimpen aan de Lek, Vlist, Gouderak en Ouderkerk aan den IJssel.  Tijdens onze Omloop van 55 km door deze polder bezoeken wij 9 van de 12 dorpskernen en uiteraard  Gouda als start- en finish punt.  In alle kernen is een controlepost en ontvangt u een stempel met de naam van het dorp op uw stempelkaart.

 

De weersverwachting was goed, dus zijn we (mijn vrouw en ik) naar Breda gereden voor de Pinksterdagtocht. Deze tocht is de derde dag van de Pinkster-3-daagse en wij kozen voor de langste afstand van de dag van 30 km. De tocht liep over autoluwe wegen en onverharde paden door o.a. het Mastbos, de Vloeiweide (met een oorlogsmonument) en door de Krabbebossen. De plaatsen waar we langs kwamen waren o.a. Effen en Rijsbergen. Het geheel vormde een afwisselend traject over gevarieerd terrein. Samen met een prima bepijling, routebeschrijving (die eigenlijk niet nodig was) en het goede weer was het weer een zeer leuke dag. Ik had bovendien geen last meer van de inspanningen van vorige week tijdens de Kennedymars Hilversum.

Na de gezamenlijke start, welke iets eerder plaatsvond dan 22:00 uur voerde de route dwars door het centrum van Hilversum.De route via Bussum naar Naarden liep nog even door stedelijk gebied. De aankomst bij de vestingstad Naarden bood een prachtig gezicht op de verlichte wallen van de vestingstad. Ook de passage door de vesting, over de Marktstraat langs de grote kerk en het verlichte stadhuis, is vooral in de nacht heel speciaal. De 1e rust is op een stil stukje net buiten Naarden, waarna we het Naarderbos in gingen voor de doorsteek naar Muiderberg. Dit Naarderbos was vroeger erg donker, maar tegenwoordig zijn de paden geasfalteerd en met lantaarns verlicht. Ook rukt de bebouwing (met zo te zien de wat duurdere woningen) op. Rechts had je hier wel een mooi uitzicht op het Gooimeer. Vanaf Muiderberg met ook nog een stuk langs het Gooimeer liepen we door  de Noordpolder naar Muiden, vergezeld door het geluid van kikkers, die weer volop aanwezig waren. Maar ook krekels waren te horen. In de verte zagen we het verlichte kasteel het Muiderslot. In Muiden was de 2e verzorgingspost. Hier nam ik, tegen mijn gewoonte in, al een 15 minuten pauze. Ik had namelijk nu al, na zo’n 20 km, pijn in mijn rug en een branderig gevoel in mijn voeten. Na Muiden konden we het Muiderslot vanaf de andere kant zien, waarna we via een nieuw fietspad langs het IJ-Meer liepen richting de nieuwe wijk IJburg in Amsterdam. Van daaruit ging het over de toch wel wat  bijzondere Nesciobrug om in Diemen te komen voor de eerste binnenrust. Hier was de tas beschikbaar en heb ik een wat langere rust genomen. Het liep nog steeds helemaal niet lekker, met pijn in mijn rug en branderige voeten. Maar na een kop soep en het wisselen van een schoon shirt had ik toch weer moed voor het vervolg.

Na Diemen liepen we over het fietspad van de Provinciale weg langs de Rivier de Gaasp naar Driemond. Ondertussen was het licht geworden en liepen we over een heel mooi stuk van de route, langs de rivier het Gein. Hierna staken we het riviertje over en liepen we over de Velterslaan tussen het bloeiende fluitenkruid naar het Amsterdam-Rijnkanaal, waar de 3e wagenrust in een schuur van een boerderij was ingericht. Hierna volgde een zwaar stuk van bijna 5 km langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Op dit kanaal was het nog drukker met passerende binnenvaartschepen dan anders, dus dat zorgde wel voor enige afleiding. Na de oversteek via de brug liepen we naar Vreeland, met de Van Leerbrug over de rivier de Vecht. Volgens de website van de SV De Lat is dit misschien wel het mooiste stukje van Nederland met het uitzicht op de brug met het kerkje op de achtergrond. Vanaf Vreeland werd twee maal de Vecht overgestoken, op weg naar Loenen, ook al een historische plaatsje aan de rivier de Vecht. Langs de molen 'de Hoop' en over de prachtige Dorpsstraat kwamen we bij de tweede binnenrust, waar we weer de beschikking hadden over onze tas. Hier had ik het toch wel erg zwaar. Ik was misselijk en mijn voeten gingen steeds meer branden. Die misselijkheid was waarschijnlijk het gevolg van te weinig koffie, dus ik heb daar gelijk een koffie en een cola besteld, zodat ik in ieder geval mijn cafeïne-gehalte weer een beetje op peil wist te brengen. Ook heb ik weer mijn shirt gewisseld voor een schone, want ik had toch wel weer erg veel getranspireerd. Verder heb ik hier 45 minuten lekker onderuit gehangen achterin het café, waar het lekker rustig was met de voeten op een stoel. Nadat ik door de koffie, cola, rust weer enigszins bijgekomen was ben ik weer vertrokken om via een pad direct langs de Vecht naar Nieuwersluis te lopen, een plaatsje dat bij ex-militairen misschien een vieze smaak in de mond achter laat. Daar was in de Koning Willem III-kazerne een militaire gevangenis, waar vroeger tijdens de militaire dienstplicht behoorlijk mee werd gedreigd. Bij deze kazerne staken we de rivier over en liepen we ons te vergapen aan allerlei heel dure en grote huizen die er langs de Vecht gebouwd zijn. Dan denk je wel eens van “We komen thuis wel heel wat tekort” of “Wat hebben wij toch verkeerd gedaan?”. Maar ja, het is de vraag wie er gelukkiger is. In Breukelen verlieten we de rivier en liepen we naar de 5e Loosdrechtse plas, waar de volgende verzorgingspost in een tuin van een boerderij was geplaatst. Tussen de plassen en het ongerepte veengebied bereikten we Tienhoven. Daar vandaan ging het langs de Tienhovense plassen langs molen 'De Trouwe Wachter'. De route liep verder langs het Tienhovense kanaal en langs prachtige trilvenen. Vroeger liepen we hier over een onverhard slecht pad dwars door het weiland, maar nu is dit al een paar jaar een mooi fietspad en zijn er nieuwe plassen ontstaan. Hierna kwamen we bij nog een verzorgingspost, waarna we door bos, waar de bepijling niet helemaal duidelijk was, en over de hei terugliepen naar Hilversum. Weer een geslaagde Kennedymars (mijn 28ste). Ik heb er wel een uur langer over gedaan dan andere keren, maar ik had nog niet de bezemwagen op mijn hielen ƒº. Deze Kennedymars was weer goed georganiseerd en de twee jaar geleden aangepast route is prima. Verzorging is goed, alleen was er vaak geen koffie (meer) op de wagenrusten. Dat was jammer. Wel was er thee en limonades. Dorst hoefde je dus niet te hebben.

Samen met mijn vrouw en dochter ga ik op stap in Dordrecht voor de Bevrijdingstocht. We wandelen door de historische binnenstad waar delen van de route ook zijn gelopen door onze Koning en Koningin tijdens Koningsdag 2015. De hele dag blijven we in Dordrecht en lopen we door parken, woonwijken en het buitengebied. We gaan al vroeg op pad om op tijd in Dordrecht te zijn. We willen gelijk om 08:30 uur starten voor deze bevrijdingstocht van 25 kilometer. De start is in een voetbalkantine. Startprocedure verliep soepel, dus al vrij snel konden we op pad.

Historische binnenstad van Dordrecht, het leukste deel van de tocht Door het Wantijpark liepen we naar de binnenstad van Dordrecht. Het is de oudste stad van Holland en we komen langs monumenten, mooi gerestaureerde pakhuizen en grote koopmanshuizen uit een rijk verleden. Dordrecht heeft geen grachten maar havens die met elkaar verbonden zijn door sierlijke bruggetjes. Bij de Groothoofdspoort heb je een fantastisch uitzicht over het drierivierenkruispunt van de Oude Maas, Noord en de Beneden Merwede. Onder de Catharijnepoort door wandelen we over de Hooikade en Mazelaarstraat naar de Grote Kerk. Over de Pottenkade (hier verkochten vroeger de pottenbakkers hun waren) gaan we verder naar het Stadhuis. Hier bewaken grote leeuwen het gebouw. We verlaten het centrum en komen in Park Merwesteijn. Hier staat Oorlogs- en bevrijdingsmonument 'De Levensboom' uit 1952. In het park liepen we langs een hertenkamp. Over de lange Krommedijk komen we in het Dubbelmondepark, waarna we de rust bereikten na bijna 10 km. Wandelen. 

De rustpost De rustplaats ligt centraal op de route van vandaag en we zullen hier 2x komen (en de 35 km zelfs 3 x). Dat is goed geregeld door de organisatie. Het is gewoon bij mensen thuis, die hun huis en toilet beschikbaar stellen. Vanwege de drukte besloten wij hier geen gebruik van te maken. 

Hierna liepen we bijna verkeerd. Niet echt duidelijk aangegeven was dat we dezelfde straat een klein stukje terug moesten lopen (hadden we maar de routebeschrijving moeten lezen!!). Gelukkig hebben we hier niet te veel verkeerd gelopen en al snel waren we weer op de goede weg via het Dubbelmondepad naar de Oudendijk. Hierna liepen we ook nog door een aantal woonwijken, maar ook “het groen” werd niet overgeslagen. Ergens onderweg kwamen we langs een manege, waar de uitbater een bord buiten had gezet, waarin wandelaars uitgenodigd werden koffie te komen drinken. Dit was een goed initiatief, want de koffie was lekker en goedkoop en uiterst enthousiast bereid. Na de tweede passage van de ‘officiële” rust, waar het nog steeds erg druk was, was het nog ongeveer 6 kilometer lopen om weer bij het startpunt uit te komen tussen enkele sportvelden door. Hiervandaan is het nog ongeveer 6km. Tot de finish. Het laatste stuk ging via landgoed Dordwijk, het Leerpark en diverse sportparken naar de finish. We mogen weer 25 hele kilometers bijschrijven in ons wandelboekje. We vonden alle drie de binnenstad en de haven het leukste gedeelte van de tocht

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl